{"id":65141,"date":"2019-05-12T00:00:00","date_gmt":"2019-05-12T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/?p=65141"},"modified":"2019-05-12T00:00:00","modified_gmt":"2019-05-12T00:00:00","slug":"her-bahar-bir-pencere-acilir-icimde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/2019\/05\/12\/her-bahar-bir-pencere-acilir-icimde\/","title":{"rendered":"Her bahar bir pencere a\u00e7\u0131l\u0131r i\u00e7imde"},"content":{"rendered":"\u0130nsana yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyuran bir g\u00fcnd\u00fc. Can s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 yakama yap\u0131\u015fm\u0131\u015f bir sabaht\u0131. Ne yapmam gerekir diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken bir d\u00fcrt\u00fcyle pencereye y\u00f6neldim. Soka\u011f\u0131m\u0131n insanlar\u0131na birka\u00e7 defa sokakta rastlard\u0131m, pencereden onlar\u0131 apartmanlar\u0131na girip \u00e7\u0131karken g\u00f6r\u00fcrd\u00fcm. Her kentteki insanlar gibiydiler. \u0130ki bacaklar\u0131 \u00fcst\u00fcnde gidiyor, geliyor, kollar\u0131n\u0131 sall\u0131yorlard\u0131. \u00c7ok defa kar\u015f\u0131 apartmanlarda oturanlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015f\u00fcmd\u00fcr. O adam, en \u00fcst katta oturuyordu. Ama kimlerdendi, ne i\u015f yapard\u0131, hi\u00e7bir zaman \u00f6\u011frenemezdim. O kad\u0131n sigara i\u00e7mek i\u00e7in penceresini a\u00e7ar, soka\u011f\u0131 seyrederdi. Anlam\u0131\u015ft\u0131m, her \u00f6\u011f\u00fcnden sonra g\u00fcnde \u00fc\u00e7 kez kendine bir sigara molas\u0131 veriyordu. Gen\u00e7 bir anne, her sabah, ilkokula giden evlad\u0131n\u0131 okul servisi gelinceye kadar pencereden u\u011furlard\u0131. Her ev kapal\u0131 bir kutuydu. \r
\r
Ne \u00e7ok tela\u015fl\u0131 insan gelip ge\u00e7iyordu. \u00d6n\u00fcmdeki caddenin yaln\u0131z g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc ile de\u011fil, insan sesleri, arabalar\u0131, d\u00fckk\u00e2nlar\u0131, a\u011fa\u00e7lar\u0131yla \u00e7evriliydim. Pencerenin bir kenar\u0131ndan \u00f6n\u00fcmde kayna\u015fan bu d\u00fcnyay\u0131 seyre dald\u0131m. \u0130nsanlar acele ad\u0131mlarla y\u00fcr\u00fcyor, arabalar dolup bo\u015fal\u0131yor, bir tela\u015ft\u0131r gidiyordu. Daima yeni, ba\u015fka, de\u011fi\u015fik y\u00fczler, g\u00f6zler, bak\u0131\u015flar vard\u0131. Hi\u00e7biri \u00f6tekine benzemiyordu. B\u00fct\u00fcn bu kalabal\u0131\u011f\u0131n insanlar\u0131, az \u00e7ok birbirine benzeyen d\u00fc\u015f\u00fcncelerle, d\u00fc\u015flerle y\u00fckl\u00fcyd\u00fcler. Hep ayn\u0131 dertleri b\u00f6l\u00fc\u015f\u00fcyor, ayn\u0131 \u00e7ileleri \u00e7ekiyorlard\u0131. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fleri ba\u015fka, hayat gayeleri birdi.\r
\r
Bu d\u00fc\u015f\u00fcnceler beni o g\u00fcnk\u00fc yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131mdan, endi\u015felerden uzaklara, her \u015feyin g\u00fczel ve iyi oldu\u011fu bir \u00e2leme g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Bu insan kitlesi beni ger\u00e7ek hayattan bir m\u00fcddet i\u00e7in uzakla\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. Her insan\u0131n baz\u0131 anlar\u0131nda b\u00f6yle bir ihtiya\u00e7 duymamas\u0131, g\u00f6nl\u00fcnce bir d\u00fcnyan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hayal ederek avunmak arzusunu duymamas\u0131 imk\u00e2ns\u0131z. \r
\r
B\u00f6yle h\u00fcz\u00fcnl\u00fc duygulara kap\u0131ld\u0131\u011f\u0131m anlar\u0131mdan s\u00f6z ediyorum. Kendimi \u00e7ok yaln\u0131z hissetti\u011fim zamanlar, i\u00e7imde bir ses bir \u015feyler s\u00f6yler, ta i\u00e7imde akisler b\u0131rak\u0131p kaybolur. Bo\u011faz\u0131ma t\u0131kanan bir yumruk, i\u00e7inde birdenbire a\u00e7\u0131l\u0131veren ba\u015f d\u00f6nd\u00fcr\u00fcc\u00fc bir bo\u015fluk, bir canavar gibi beni yutan bir h\u00fcz\u00fcn \u00e7\u00f6k\u00fcverir. \r
\r
Pencere, ruhumun tek\u00e2m\u00fcl\u00fc i\u00e7in ge\u00e7irmem gereken bir s\u00fcre\u00e7 olur, var olman\u0131n mutlulu\u011fu olur. Yaln\u0131zca o an\u0131n mutlulu\u011funu duyumsar\u0131m. \u0130\u00e7imde canlanan ya\u015fama arzusunu hissederim. Pencereden hayata biraz daha yukar\u0131dan, biraz daha uzaktan bakar; ki\u015fileri, \u015feyleri, olaylar\u0131 daha genel olarak, topluca g\u00f6r\u00fcr, bir bak\u0131\u015f derinli\u011fi kazanmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r\u0131m.\r
\r
Pencereden ya\u015fam a\u00e7\u0131l\u0131r. Ya\u015fam\u0131n ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcp sevmek de bir bilgi ve k\u00fclt\u00fcrel eri\u015fkinlik gerektirmez mi? Bunlar\u0131 tan\u0131y\u0131p tartmak; neyin ne oldu\u011funu anlamak i\u00e7in bile kafam\u0131zda, ya\u015fam\u0131m\u0131zda bunlar\u0131n bir kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n olmas\u0131 gerekmez mi? G\u00fcndelik ya\u015fam\u0131n yayg\u0131n ak\u0131\u015f\u0131nda ne \u00e7ok ge\u00e7ip g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz nesne, olay, insan tak\u0131l\u0131r g\u00f6z\u00fcm\u00fcze? T\u00fcm bu g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler sadece anlamlar\u0131yla de\u011fil, \u00e7a\u011fr\u0131\u015f\u0131mlar\u0131yla da ya\u015fam\u0131m\u0131zda hacim kazan\u0131rlar. Her \u015feyin basmakal\u0131pla\u015ft\u0131\u011f\u0131 bir d\u00fcnyada \u00f6zg\u00fcn olan \u00f6nemlidir elbet. Kendi i\u00e7imizde yol ald\u0131k\u00e7a daha \u00e7ok kendimiz oluruz.\r
\r
Bir nevi hayata tutunmak gibi bir d\u00fcrt\u00fcd\u00fcr bu. Eve, kendime kapanmak yerine ya\u015fam\u0131 se\u00e7ti\u011fime dair kendi kendime yapt\u0131\u011f\u0131m bir telkindir. Bu ya\u015famdan \u00e7ekilmemeyi, vazge\u00e7memeyi i\u00e7erir. Bir duru\u015f belirtisi, bir tav\u0131rd\u0131r. Bir olgunluk, bir duru\u015f belirtisi olarak alg\u0131lar\u0131m. Al\u0131nan d\u00f6neme\u00e7lerin, kat edilen yollar\u0131n insan\u0131n hayat\u0131nda bir yerlere yerle\u015fme halidir; en \u00f6nemlisi insan\u0131n “ben” olma, “kendi” olma halidir. Bir bak\u0131\u015f derinli\u011fi, bir ufuk geni\u015fli\u011fi kazanmakt\u0131r pencereden bakmak. “Hayattan ders almak”, “deneyimlerin \u00f6\u011frettiklerinden sonu\u00e7lar \u00e7\u0131karmak”, “meraklar\u0131n diri tutulmas\u0131d\u0131r” diye s\u0131ralayabilirim. \r
\r
Hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn\u00fcz m\u00fc, d\u00fcnyaya, olaylara, insanlara ve nesnelere duydu\u011fumuz merak, ne denli sahici bir merakt\u0131r. Ya\u015fama tutunmak insana ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyuran hepimizin en saf hissi. Ben hayat\u0131 arar\u0131m, zindanlar\u0131 de\u011fil. Kendimi karanl\u0131\u011fa niye teslim edeyim ki; hayat \u00e7ok k\u0131sa ve yapacak \u00e7ok i\u015fimiz var. Hayat\u0131n \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n\u0131, g\u00fcc\u00fcn\u00fc, ya\u015fad\u0131klar\u0131mdan \u00f6\u011frendiklerimin zenginli\u011fini ta\u015f\u0131r\u0131m. Verilen m\u00fccadelelerin, ge\u00e7irilen a\u015famalar\u0131n sonucunda var\u0131lan bir ruh dinginli\u011fi halinden s\u00f6z ediyorum. Sahip oldu\u011fum vicdan, inan\u00e7 tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, kendimle ve de\u011ferlerimle kurdu\u011fum ili\u015fki s\u00fcrekli geli\u015fmenin ve yenilenmenin bilgisi gibi say\u0131labilecek bir\u00e7ok de\u011fer biriktirdi\u011fimi biliyorum. Y\u00fcre\u011fimi, ruhumu kirletmeden hayatta kalmak ve d\u00fcnyada olmay\u0131 se\u00e7ti\u011fim ki\u015fi olarak varl\u0131\u011f\u0131m\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek… Bu de\u011ferlerden biri de hayatta \u00f6\u011frenci kalmay\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek. T\u00fcm bu de\u011ferler elbette az \u015fey de\u011fil. \r
\r
Soru sormakla ba\u015flar ilk bilin\u00e7lenme. Sorularla \u00e7evresini, insanlar\u0131, d\u00fcnyay\u0131 ke\u015ffeder \u00e7ocuk. “Ku\u015f niye u\u00e7ar, kedi neden u\u00e7maz? \u0130nsanlar neden b\u00fcy\u00fcr? Kiminin evi b\u00fcy\u00fck, kiminin niye k\u00fc\u00e7\u00fck? Daha neler! \u00d6\u011frenilecek de sorulacak da ne \u00e7ok \u015fey var! \r
\r
\u0130\u015fte may\u0131s, i\u015fte yeniden ilkyaz, i\u015fte umutlar, mutluluk \u00f6zlemleri. Her bahar bir pencere a\u00e7\u0131l\u0131r i\u00e7imde. Yeni bir ki\u015filikle bakar\u0131m oradan d\u0131\u015far\u0131. Ye\u015fillik, g\u00fczellik, iyilik… Ne varsa umut vericidir. Bir elimi uzat\u0131versem sanki t\u00fcm arzular\u0131m avucuma gelecektir. Yak\u0131nd\u0131r, kolayd\u0131r, m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr b\u00fct\u00fcn \u00f6zlemler… \u0130lkyaz\u0131n e\u015fsiz g\u00fcc\u00fc de buradad\u0131r. \u0130nsan do\u011fayla birlikte yenile\u015fir, taze g\u00fc\u00e7ler kazan\u0131r. K\u0131rg\u0131nl\u0131klar\u0131, yaln\u0131zl\u0131klar\u0131 atar, yeniliklere a\u00e7\u0131l\u0131r. K\u00f6t\u00fcl\u00fckleri, karamsarl\u0131klar\u0131 unutur. En g\u00fczel umutlarla yeniden do\u011far.

Related Images:<\/h3>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0130nsana yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyuran bir g\u00fcnd\u00fc. Can s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 yakama yap\u0131\u015fm\u0131\u015f bir sabaht\u0131. Ne yapmam gerekir diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken bir d\u00fcrt\u00fcyle pencereye y\u00f6neldim. Soka\u011f\u0131m\u0131n insanlar\u0131na birka\u00e7 defa sokakta […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/65141"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=65141"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/65141\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=65141"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=65141"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=65141"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}