{"id":65081,"date":"2018-07-12T00:00:00","date_gmt":"2018-07-12T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/?p=65081"},"modified":"2018-07-12T00:00:00","modified_gmt":"2018-07-12T00:00:00","slug":"ozlemek-ne-guzel-bir-sozcuktur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/2018\/07\/12\/ozlemek-ne-guzel-bir-sozcuktur\/","title":{"rendered":"\u00d6zlemek ne g\u00fczel bir s\u00f6zc\u00fckt\u00fcr"},"content":{"rendered":"\u00d6zlemek ne g\u00fczel bir s\u00f6zc\u00fckt\u00fcr. \u0130\u00e7inde duygu vard\u0131r, sevgi vard\u0131r, heyecan vard\u0131r, beklenti vard\u0131r. Daha ba\u015fka g\u00fczel \u015feyler de vard\u0131r…\r
\r
\u00d6zlemek s\u00f6z konusuysa, insan\u0131n elinde olmayan, kavu\u015fmak istedi\u011fi de\u011ferler s\u00f6z konusudur. Bunlar elbette \u00e7ok \u00e7e\u015fitlidir. \u0130nsan\u0131n \u00f6zledi\u011fi ve de\u011fer verdi\u011fi \u015feye g\u00f6re de\u011fi\u015fir. Sevgiliyi \u00f6zlemek, ona kavu\u015fmay\u0131 d\u00f6rt g\u00f6zle beklemek, g\u00fcn hatta saat saymak. Eskilerin deyi\u015fiyle vuslat ne y\u00fcce bir duygudur, hi\u00e7bir \u015feye de\u011fi\u015filmeyecek kadar ulvi.\r
\r
Her ne nedenle olursa olsun, \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc elinden al\u0131nm\u0131\u015f ki\u015finin \u00f6zlemini kim anlayabilir, kim o ki\u015finin i\u00e7 d\u00fcnyas\u0131n\u0131 okuyabilir. B\u00f6yle bir insan\u0131n \u00e7evresi, dostlar\u0131, arkada\u015flar\u0131 ve sevdikleriyle ku\u015fat\u0131lm\u0131\u015f olsa dahi, onun i\u00e7inde f\u0131rt\u0131nalar kopar, \u00f6zlemin yaratt\u0131\u011f\u0131 f\u0131rt\u0131nalara, yery\u00fcz\u00fcndeki en geli\u015fmi\u015f sismograflar\u0131n dahi \u00f6l\u00e7meye g\u00fc\u00e7lerinin yetmeyece\u011fi boyuttaki f\u0131rt\u0131nalar.\r
\r
<\/a>\u00c7ocuklu\u011fumu \u00f6zledim, u\u011fur b\u00f6ceklerini \u00f6zledim. Bilirsiniz u\u011fur b\u00f6cekleri u\u011furlu say\u0131l\u0131r. \u0130lkokul y\u0131llar\u0131mda koluna u\u011fur b\u00f6ce\u011fi konacak olursa b\u00f6cek u\u00e7madan bir dilek dilemen gerekirdi. Bir u\u00e7ard\u0131 bir u\u00e7mazd\u0131. Bir severdi bir sevmezdi. Bir giderdi bir daha d\u00f6nmezdi. \u0130yi gelirdi baz\u0131s\u0131na, u\u011furlu gelirdi. D\u00f6rt yaprakl\u0131 yoncan\u0131n da u\u011fur getirece\u011fi s\u00f6ylenirdi. Ne \u00e7ok zaman ge\u00e7irirdik otlar\u0131n aras\u0131nda saatlerce o minik \u00f6d\u00fcl\u00fc aramak i\u00e7in. D\u00f6rt yaprakl\u0131 yonca ger\u00e7ekten vard\u0131, ama \u00e7ok ender bulundu\u011fu i\u00e7in sevin\u00e7 kayna\u011f\u0131 olurdu. \r
\r
Okuldan eve gelince aynan\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131na ge\u00e7er dans eder, kendimden ge\u00e7erdim. E\u011fer keyifliysem bir de \u015fark\u0131 tuttururdum. K\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcm, k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fckt\u00fcm… B\u00f6yle \u00e7ocuksu g\u00f6zlerle bak\u0131l\u0131nca, g\u00fczeldi d\u00fcnya. Ay ve y\u0131ld\u0131zlar g\u00fczeldi, g\u00fczeldi, \u00e7i\u00e7ek ve kelebek g\u00fczeldi. \u00c7ocuklu\u011fumun en g\u00fczel yan\u0131yd\u0131, u\u011fur b\u00f6ceklerinin u\u011fur getirece\u011fine inanmak. O g\u00fcnlerden bu yana ne \u00e7ok de\u011fi\u015fmi\u015fim… Ya\u015fam\u0131n her an\u0131 kendi \u00f6zlemleriyle dolu; i\u00e7inde o kadar \u00e7ok \u015fey dalgalan\u0131p k\u00f6p\u00fcr\u00fcyor ki ve insan o kadar farkl\u0131 boyutlara gidiyor ki… Oysa b\u00f6l\u00fck p\u00f6r\u00e7\u00fck d\u00fc\u015f\u00fcnceler, kopuk kopuk d\u00fc\u015f\u00fcnceler i\u00e7inde \u00e7a\u011fr\u0131\u015f\u0131mlarla eski g\u00fcnler nostaljiye d\u00f6n\u00fc\u015fse de ya\u015fam b\u00fct\u00fcn \u00f6zlemlerimizi, mutluluklar\u0131m\u0131z\u0131 kar\u015f\u0131layacak kadar k\u0131\u015fk\u0131rt\u0131c\u0131. \r
\r
\u00d6zlem deyince bunlar geliyor akl\u0131ma. Benim \u015fu g\u00fcnlerdeki \u00f6zlemim yaza, do\u011faya… Do\u011fay\u0131 \u00f6zlemi\u015fim… Denizi, g\u00fcne\u015fi, kumu… Yaz geldi geliyor derken temmuz ba\u015f\u0131n\u0131 yakalam\u0131\u015f\u0131z… R\u00fczg\u00e2rlar mevsimlere g\u00f6re de\u011fi\u015fti, yapraklar yeniden ye\u015fillendi, g\u00fcller yeniden a\u00e7t\u0131. Her \u00e7i\u00e7ek kendi rayihas\u0131yla kendini tan\u0131tt\u0131; do\u011fa yenilendi. \r
\r
<\/a>\u015eu anda hissetti\u011fim gibi, bu sabah gibi, bu esen r\u00fczg\u00e2r gibi, denizin k\u00f6p\u00fckleri gibi, tabiat\u0131n koynundan, onunla ba\u015f ba\u015fa kald\u0131\u011f\u0131m bu tatil sabah\u0131ndan yaz\u0131yorum bu yaz\u0131y\u0131. Ger\u00e7ekten de b\u00f6yle zamanlarda ruhumun zenginle\u015fti\u011fini; otu, dal\u0131, b\u00f6ce\u011fi, t\u0131pk\u0131 insan\u0131 anlar gibi anlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken i\u00e7imin geni\u015fledi\u011fini hissediyorum.\r
\r
\u00c7e\u015fme’deki yazl\u0131k evimize, bir \u015fey unutup da d\u00f6nen birisi gibi, geri d\u00f6n\u00fcyorum \u015fu an i\u00e7in. Biz oraya 1960’ta ta\u015f\u0131nd\u0131\u011f\u0131m\u0131zda ve epey sonras\u0131nda arka bah\u00e7emiz sadece tarla doluydu. Arka bah\u00e7emizden \u0130zmir – \u00c7e\u015fme yolu g\u00f6r\u00fcn\u00fcrd\u00fc, otoyoldaki benzinli\u011fin \u0131\u015f\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6rebilirdik. Bu evi d\u00f6rt nesil ya\u015fad\u0131. 1980’li y\u0131llarda \u00e7ocuklar\u0131m t\u0131pk\u0131 benim \u00e7ocuklu\u011fumdaki gibi evin arka bah\u00e7esinden tarlalara ge\u00e7erler, oradan yeti\u015fen bamyalar\u0131, b\u00f6r\u00fclceleri, domatesleri, acurlar\u0131, salatal\u0131klar\u0131 toplarlar, bu i\u015ften de b\u00fcy\u00fck bir keyif al\u0131rlard\u0131. Onlar\u0131n toprakla ili\u015fkilerini g\u00f6rmek biz ebeveynler i\u00e7in bir sevin\u00e7ti. Tarlan\u0131n sahibi ile anla\u015f\u0131rlar, ak\u015fam\u00fczerleri ara ara tarlay\u0131 sulamaya giderlerdi. \r
\r
1980’lerde tarlalar sat\u0131ld\u0131, yap\u0131la\u015fma ba\u015flad\u0131, m\u00fcstakil evler giderek daha \u00e7ok yakla\u015fmaya ba\u015flad\u0131lar ve sonunda siteler kuruldu. Bizler i\u00e7in bir ku\u015fatmayd\u0131. Bu ku\u015fatma s\u0131ras\u0131nda bizi ferahlatan tek bir \u015fey vard\u0131, yatak odas\u0131n\u0131n penceresinin dibinden sal\u0131nan karabiber a\u011fac\u0131. Tek bir a\u011fac\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 b\u00fcy\u00fc muhte\u015fem olabiliyor. Yapraklar\u0131n k\u0131m\u0131lt\u0131s\u0131, evde olu\u015fturdu\u011fu \u0131\u015f\u0131k oyunlar\u0131, \u00e7irkinlikleri \u00f6rten bir panjur gibi, nas\u0131l bir gizem katabiliyor hayat\u0131m\u0131za. O tarlalar sonsuza dek i\u00e7ime g\u00f6m\u00fcl\u00fc. \r
\r
Y\u0131llarca i\u00e7imde o dikili tarlalar\u0131n yas\u0131n\u0131 tuttum. Her f\u0131rsatta hay\u0131fland\u0131m, kah\u0131r \u00e7ektim, ama i\u00e7imden \u00f6zlemeye devam ettim. Sevdi\u011fim bir insan\u0131 kaybetmekten fark\u0131 yoktu benim i\u00e7in. Hayallerimizle birlikte, o bah\u00e7ede nefes alan hayatlar\u0131m\u0131z da \u00e7al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7e\u015fme’nin yo\u011fun bir y\u0131k\u0131m ve yeniden yap\u0131m s\u00fcrecinde \u00e7ocuklu\u011fumun \u00c7e\u015fmesi’ni \u00f6zlememem imk\u00e2ns\u0131z. \u00c7ocuklu\u011fumun ge\u00e7ti\u011fi, gen\u00e7 k\u0131zl\u0131\u011f\u0131mda ac\u0131 tatl\u0131, bir\u00e7ok \u00f6nemli ve ki\u015fili\u011fimi olu\u015fturan deneyim ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m, \u00e7ocuklar\u0131m\u0131 b\u00fcy\u00fctt\u00fc\u011f\u00fcm, \u015fimdi de torunlar\u0131mla beraber ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m evime nas\u0131l da derinden ba\u011fl\u0131 oldu\u011fumu hissetmi\u015ftim.\r
\r
Do\u011faya ili\u015fkin, kan\u0131ksad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 sand\u0131\u011f\u0131m\u0131z en tan\u0131d\u0131k imgeler bile her an yepyeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla yenilenebiliyor. Yepyeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 derinlik ve anlam kazand\u0131r\u0131yor; her \u015fey birdenbire yerk\u00fcrenin var oldu\u011fu ilk g\u00fcnk\u00fc kadar taze oluveriyor. Do\u011fa hi\u00e7 b\u0131kk\u0131nl\u0131k vermiyor; hi\u00e7 usand\u0131rm\u0131yor, her seferinde \u015fa\u015f\u0131rtmay\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyor…\r
\r
Huzur veren, ruhu sakinle\u015ftiren, akl\u0131 dinlendiren do\u011fay\u0131 yudum yudum tadarak keyfine varmak gerekiyor. Dinlenmi\u015f, ar\u0131nm\u0131\u015f, y\u0131kanm\u0131\u015f hissediyorsunuz. \u0130\u00e7imdeki g\u00fcven ve huzuru uyand\u0131r\u0131yor. Sanki sonsuza dek s\u00fck\u00fbnet i\u00e7inde kalabilirmi\u015fim hissi ile doluyorum.\r
\r
Do\u011fa ile ba\u015f ba\u015fa kalman\u0131n bana yarar\u0131 beni sahip olmad\u0131\u011f\u0131m zamanlara ta\u015f\u0131mas\u0131, yaln\u0131z ge\u00e7mi\u015fe de\u011fil, gelece\u011fe de… Birdenbire yeni bir hayat, yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7 kazanm\u0131\u015f gibi oluyorum. \u0130nsan evrenle ancak b\u00f6yle b\u00fct\u00fcnle\u015fiyor. Do\u011fa tahmin etti\u011fimizden \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck, \u00e7ok daha geni\u015f ve \u00e7ok daha u\u00e7suz bucaks\u0131z. \r
\r
K\u0131saca, do\u011fa ile b\u00fct\u00fcnle\u015fti\u011fim k\u0131sa zaman par\u00e7alar\u0131ndan birini ya\u015f\u0131yordum. Bir \u00e7i\u00e7e\u011fin, yaln\u0131zca bir \u00e7i\u00e7e\u011fin, b\u00fct\u00fcn bir hayat\u0131 ele ge\u00e7irdi\u011fi anlardan biriydi. Ak\u0131p giden g\u00fcnlerde \u00f6\u011frendiklerim \u00e7o\u011fal\u0131yordu. Hem \u00f6\u011frenmeyi bir sanat, bir ya\u015fama bi\u00e7imi haline getirmeniz gerekiyor. Bunun s\u0131rr\u0131ysa \u00f6\u011frenmenin ayn\u0131 zamanda bir haz, bir zevk oldu\u011funu anlamaktan ge\u00e7iyor. \u00d6\u011frenmenin hazz\u0131 olmadan insan tamamlanm\u0131yor. Do\u011fa ile ba\u015f ba\u015fa kalmak b\u00fcy\u00fcmemin bir par\u00e7as\u0131. Do\u011fay\u0131 tan\u0131mak bir ayr\u0131k otuna, kayalar\u0131n aras\u0131nda birdenbire boy veren yabani bir \u00e7i\u00e7e\u011fe bakmakla ba\u015fl\u0131yor. \r
\r
\u00c7imleri yeni bi\u00e7ilmi\u015f bah\u00e7enin kokusunu derin solukla i\u00e7ime \u00e7ektim. Taze ot kokusunu hi\u00e7bir \u015feye de\u011fi\u015fmem. Do\u011fada hi\u00e7 bir koku bu kadar diri de\u011fildir. Ya\u015famdaki t\u00fcm zorluklar\u0131 yumu\u015fatan bir huzur vard\u0131 o an.\r
\r
\u0130nsana ve evrene ait ne varsa, hepsinin s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 a\u015f\u0131p \u00f6telere ge\u00e7en bir ak\u0131\u015ft\u0131 bu, \u00f6yle derin. Ah, o i\u00e7 d\u00fcnyam\u0131z ile d\u0131\u015f d\u00fcnya aras\u0131ndaki hayat\u0131n ikiye b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f gelgitleri… Ve b\u00fct\u00fcn ihti\u015fam\u0131yla yoluna devam eden d\u00fcnya!

Related Images:<\/h3>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00d6zlemek ne g\u00fczel bir s\u00f6zc\u00fckt\u00fcr. \u0130\u00e7inde duygu vard\u0131r, sevgi vard\u0131r, heyecan vard\u0131r, beklenti vard\u0131r. Daha ba\u015fka g\u00fczel \u015feyler de vard\u0131r… \u00d6zlemek s\u00f6z konusuysa, insan\u0131n elinde […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/65081"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=65081"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/65081\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=65081"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=65081"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=65081"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}