{"id":64840,"date":"2016-07-02T00:00:00","date_gmt":"2016-07-02T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/?p=64840"},"modified":"2016-07-02T00:00:00","modified_gmt":"2016-07-02T00:00:00","slug":"metrodaki-kemanci-joshua-bell","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/2016\/07\/02\/metrodaki-kemanci-joshua-bell\/","title":{"rendered":"Metrodaki kemanc\u0131: Joshua Bell"},"content":{"rendered":"Her \u015feyin her g\u00fcn de\u011fi\u015fip yenilendi\u011fi d\u00fcnyam\u0131zda, \u00f6zellikle teknolojik geli\u015fmelere ve onun toplumsal hayatta yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fim ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme ayak uydurma \u00e7abas\u0131 bir zorunluluk olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. D\u00fcnden bu g\u00fcne toplumlar\u0131n k\u00fclt\u00fcrel hayatlar\u0131n\u0131 derinden etkileyen teknolojik geli\u015fmeler, bizleri ne kadar etkiledi? K\u00fclt\u00fcrel al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131m\u0131z, d\u00fc\u015f\u00fcncelerimiz ne bi\u00e7imde de\u011fi\u015fti? G\u00fcnl\u00fck hayat\u0131m\u0131zda olup bitenler hakk\u0131nda hi\u00e7 kafa yormay\u0131 denediniz mi? \u00c7evrenizde ya\u015fananlar hakk\u0131nda ne kadar ilgilisiniz? Hayat\u0131n h\u0131zl\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda g\u00fczel olana, de\u011ferli olana ne kadar zaman ay\u0131rabiliyorsunuz? Bu sorular\u0131n sonu gelmez. Bu sorular \u015f\u00f6yle de sorulabilir: insanl\u0131\u011f\u0131n gidi\u015fat\u0131 ne y\u00f6nde? G\u00fcn\u00fcm\u00fcz d\u00fcnyas\u0131 nereye gidiyor?\r
\r
\u0130nsan de\u011fi\u015fken bir yarat\u0131k. Her \u00e7a\u011f\u0131nda ayr\u0131 bir evrenin i\u00e7inde. Kendi yaratt\u0131\u011f\u0131 bir evren. Hep s\u00f6ylenen bir s\u00f6zd\u00fcr. Ya\u015fam b\u00f6yle… Nedir ya\u015fam? Bilen de yok. Ya\u015fan\u0131p ge\u00e7iliyor. D\u00fc\u015fe kalka. Ko\u015fa dura. Hele bir sokaklara bak\u0131n. \u0130nsanlar aceleye \u00e7\u0131k\u0131yorlar otob\u00fcslerden, metrolardan, vapurlardan, dolmu\u015flardan. Ko\u015farak caddeye, ko\u015farak i\u015flerine, okullar\u0131na… Kimse kimseyi g\u00f6rm\u00fcyor. Kimse kimseyi tan\u0131m\u0131yor. G\u00f6rse de, tan\u0131sa da vakit yok durmaya. Bir iti\u015f kak\u0131\u015f. Sabah tela\u015f\u0131 bu. \r
\r
Ya\u015fama tela\u015f\u0131yla ya\u015famdan kopuyoruz; ya\u015fam\u0131n g\u00fczelliklerinden, ayr\u0131nt\u0131lar\u0131ndan. Mevsim baharsa, \u00e7i\u00e7ekler a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r, hava c\u0131v\u0131l c\u0131v\u0131ld\u0131r ama biz bir ko\u015fturmad\u0131r tuttururuz. Geni\u015fleyece\u011fine daralt\u0131r\u0131z ya\u015fam\u0131m\u0131z\u0131, odalara, televizyona… , internete kapatt\u0131k d\u00fcnyam\u0131z\u0131, kendimize yeni evrenler kurduk, bu kar\u015f\u0131l\u0131klarla avunarak, onlarla bir evren kurarak. Ya\u015fama sevin\u00e7lerimizi, \u00f6zlemlerimizi, umutlar\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6teleyerek, hayat\u0131 ask\u0131ya ald\u0131k. \u00d6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz duvarlar iyice yap\u0131\u015ft\u0131lar \u00fcst\u00fcm\u00fcze. K\u0131st\u0131rd\u0131k kendimizi, o birbirine yakla\u015fan, bast\u0131ran, \u00f6ld\u00fcren duvarlara, beton y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131na, ofislere, i\u015f hayat\u0131na. Sonra bu yitik g\u00fcnleri d\u00fc\u015f\u00fcnerek kendimizi yer bitiriyoruz.. Yitirilmi\u015f, yitirilmi\u015f oluyor. Yitikler bir daha ele ge\u00e7miyor. Yitik zaman par\u00e7alar\u0131. Ya\u015fanacakken ya\u015fanmayan bir zaman par\u00e7as\u0131 ne kadar de\u011ferlidir, hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn\u00fcz m\u00fc? \r
\r
<\/a>So\u011fuk bir ocak sabah\u0131 Washington DC’de bir metro istasyonunda bir adam \u00f6n\u00fcne bir kap koyar ve tam 45 dakika boyunca alt\u0131 Bach eserini keman\u0131yla \u00e7alar. \u00c7o\u011fu i\u015fe yeti\u015fme tela\u015f\u0131ndaki yakla\u015f\u0131k bin ki\u015fi kemanc\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnden h\u0131zla ge\u00e7ip giderler. \u00dc\u00e7 dakika kadar sonra, ilk kez orta ya\u015fl\u0131 bir adam kemanc\u0131y\u0131 fark edip, yava\u015flar ve birka\u00e7 saniye sonra da gitmek zorunda oldu\u011fu yere yeti\u015fmek \u00fczere yine h\u0131zla yoluna devam eder. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc dakikada kemanc\u0131 ilk bir dolar bah\u015fi\u015fini al\u0131r. Daha sonra bir kad\u0131n y\u00fcr\u00fcmesine ara vermeksizin paray\u0131 kemanc\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne koydu\u011fu kaba atar; h\u0131zla ge\u00e7er, gider. Birka\u00e7 dakika sonra, bir ba\u015fka adam duraklay\u0131p, e\u011filerek dinlemeye ba\u015flar ancak saatine g\u00f6z att\u0131\u011f\u0131nda i\u015fe ge\u00e7 kalmamak i\u00e7in acele etti\u011fini belirten ifadelerle h\u0131zla yoluna devam eder. En fazla dikkatle duran \u00fc\u00e7 ya\u015flar\u0131nda bir o\u011flan \u00e7ocu\u011fu olur. Annesinin \u00e7eki\u015ftirmelerine ra\u011fmen, \u00e7ocuk durur ve dikkatle kemanc\u0131ya bakar. Sab\u0131rs\u0131zlanan annesi \u00e7ocu\u011fu \u00e7eki\u015ftirerek y\u00fcr\u00fcmeye zorlar. O\u011flan arkas\u0131na d\u00f6n\u00fcp d\u00f6n\u00fcp kemanc\u0131ya bakarak, \u00e7aresizce annesinin pe\u015finden gider. Bu \u00e7ocu\u011fu birka\u00e7 \u00e7ocuk daha izler. Onlar da anne, babalar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00fcr\u00fcmeye zorlanarak, kemanc\u0131n\u0131n yan\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131rlar. \u00c7ald\u0131\u011f\u0131 45 dakika boyunca kemanc\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnce sadece 6 ki\u015fi durur. Onlar da \u00e7ok k\u0131sa bir s\u00fcre i\u00e7in. 20 ki\u015fi duraklamadan, y\u00fcr\u00fcmeye devam ederek, para verir. Kemanc\u0131 \u00e7ald\u0131\u011f\u0131 s\u00fcre i\u00e7inde 32 dolar toplar. \u00c7almay\u0131 bitirdi\u011finde ise sessizlik h\u00e2kim olur ve kimse onun durdu\u011funu fark etmez, alk\u0131\u015flamaz. Hi\u00e7 kimse onun d\u00fcnyan\u0131n en iyi kemanc\u0131s\u0131 oldu\u011funu ve elindeki 3,5 milyon dolarl\u0131k kemanla, yaz\u0131lm\u0131\u015f en karma\u015f\u0131k eserleri \u00e7ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamaz.\u00a0Oysa kemanc\u0131n\u0131n metrodaki bu mini konserinden iki g\u00fcn \u00f6nce Boston’da verdi\u011fi ve biletleri aylar \u00f6nce t\u00fckenmi\u015f konserinin biletleri y\u00fcz dolara sat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.<\/i>\r
\r
<\/a>Bu ya\u015fanm\u0131\u015f bir olayd\u0131r. G\u00fcn\u00fcm\u00fcz insan\u0131n\u0131n davran\u0131\u015flar\u0131na dair \u00e7ok \u015fey s\u00f6yl\u00fcyor. Bu mini konseri ger\u00e7ekle\u015ftiren d\u00fcnyan\u0131n en \u00fcnl\u00fc m\u00fczisyenlerinden keman virt\u00fc\u00f6z\u00fc Joshua Bell’dir. Washington Post taraf\u0131ndan alg\u0131lama, zevk ve insanlar\u0131n \u00f6nceliklerini kapsayan sosyal ara\u015ft\u0131rman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak tertip edilmi\u015ftir. \u015eimdi bu soruyu kendimize soral\u0131m, siz ayn\u0131 olay\u0131 ya\u015fasayd\u0131n\u0131z nas\u0131l bir ilgi g\u00f6sterecektiniz? Ya ben?\r
\r
Yata\u011f\u0131ma uzanm\u0131\u015f, tavana bak\u0131yorum. Lamban\u0131n g\u00f6lgesi de beyaz tavan\u0131 bi\u00e7imden bi\u00e7ime sokuyor. Dikkatimi kendim \u00fczerine yo\u011funla\u015ft\u0131r\u0131yorum. O kendimi bildi\u011fim g\u00f6r\u00fcnt\u00fcn\u00fcn yava\u015f yava\u015f benden uzakla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ediyorum. Baz\u0131 zamanlar kendi ger\u00e7ek y\u00fcz\u00fcm\u00fc yakalamaya \u00e7al\u0131\u015facak olsam, engelleyemedi\u011fim bir korkuya kap\u0131l\u0131r\u0131m. Say\u0131s\u0131z y\u00fcz\u00fcmden hangisinin ger\u00e7ek “ben”imi en iyi ifade etti\u011fini bilemem. T\u0131pk\u0131 \u015fimdiki an gibi. Kendime soruyorum bu soruyu? Ya sen ne yapard\u0131n? D\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015fl\u0131yorum. Her evde ya\u015fanan sabah\u0131n o tatl\u0131 tela\u015f\u0131 g\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcne geliyor. Esnemelerle, gerinmelerle giyinilmi\u015f, \u00e7ekmeceler aceleyle a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f, \u00e7oraplar aranm\u0131\u015ft\u0131r. Uygun elbiseye g\u00f6re uygun \u00e7orap aranm\u0131\u015ft\u0131r. Ete\u011fin s\u00f6k\u00fck yeri, \u00e7orab\u0131n ka\u00e7\u0131\u011f\u0131, \u00fct\u00fclenmemi\u015f giysi, \u00f6denecek faturalar akla gelmi\u015ftir. Derken kahvalt\u0131, derken yeti\u015filecek otob\u00fcsler, ka\u00e7\u0131r\u0131lmamas\u0131 gereken u\u00e7aklar… O tela\u015fla \u00e7alan kap\u0131, gelen telefonlar… Saatler, d\u00fczen, disiplin, tam zaman\u0131nda orada olmalar, burada olmalar…\r
\r
Ya\u015fam o kadar ola\u011fan ki; kendimizi her \u015feyden soyutlayarak, gere\u011finden \u00e7ok ciddiye almaktan yorgun d\u00fc\u015f\u00fcyoruz. Ama buna ra\u011fmen tam tersine davran\u0131yor hayat\u0131 ciddiye alm\u0131yor; kendimizi adam yerine koymuyoruz.\r
\r
Oysa ya\u015fam ne b\u00fcy\u00fck bir hazine! G\u00fcne\u015fin ilkbaharda nas\u0131l parlad\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u0131rmak y\u00fczeyinin tatl\u0131 tatl\u0131 \u00fcrperi\u015fini, tarlalardaki olgun bu\u011fday ba\u015faklar\u0131n\u0131, \u00e7ana benzer bi\u00e7imleriyle \u015fakay\u0131klar\u0131n sal\u0131n\u0131p ba\u015flar\u0131n\u0131 sallay\u0131\u015flar\u0131n\u0131, zambaklar\u0131n g\u00f6\u011fe uzanmas\u0131n\u0131, yaseminlerin keskin kokusunu i\u00e7inize \u00e7ekmek varken, ruhumuzu engin bir denize d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek varken daha da daraltarak ge\u00e7iyor \u00f6mr\u00fcm\u00fcz. “Ya\u015f\u0131m otuz be\u015f ama ya\u015famad\u0131m hi\u00e7bir \u015fey” diyen tan\u0131d\u0131klarla dolu \u00e7evremiz. Ne yaz\u0131k ki ya\u015fam\u0131n ortas\u0131nday\u0131z fakat k\u0131y\u0131s\u0131nda gibi davran\u0131yoruz ancak. \r
\r
D\u00fcnyada sonsuz da d\u00e2hil hi\u00e7bir \u015fey sonsuz de\u011fil. Her \u015feyin bir sonu var. Ya\u015fam gibi, bir \u00e7i\u00e7e\u011fin \u00f6mr\u00fc gibi, t\u0131pk\u0131 bizler, t\u0131pk\u0131 \u00f6m\u00fcrlerimiz gibi. \u00c7\u00fcnk\u00fc d\u00fcnya bu d\u00fczen \u00fczerine kurulu. Sonsuzmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnen her \u015fey, \u00f6yleymi\u015f gibi alg\u0131layan insan bilinci. \u0130nsana ya\u015fama co\u015fkusu veren, ufkunu geni\u015fleten, d\u00fc\u015f kurduran, umut ettiren de bu insani enerji. \r
\r
Sorumu yan\u0131tlad\u0131m; kendime yineledim durdum: “Peki, sen ne yapard\u0131n?”… Ve sonunda kendimi m\u00fczi\u011fi dinleyemeyenler, metroya yeti\u015fme tela\u015f\u0131 i\u00e7indeki grupta buluyorum. Dikkatim yo\u011funla\u015ft\u0131k\u00e7a verdi\u011fim karar daha da belirginle\u015fiyor. Evet! Ben de acelesi olan gruba kat\u0131l\u0131rd\u0131m, bundan hi\u00e7 ku\u015fkum yok. Sonu\u00e7 olarak, kendimden geride sadece \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k ve hayret kal\u0131yor. \u00dcstelik bu sat\u0131rlar\u0131 yazan “ben” ile ya\u015fayan “ben” aras\u0131nda olan mesafenin korkun\u00e7lu\u011fu \u00fcrk\u00fct\u00fcc\u00fc geliyor.\r
\r
G\u00f6r\u00fcyor musunuz, yaz\u0131yorum; itiraf ediyorum. Var oldu\u011fumu s\u00f6ylemek ve b\u00f6ylelikle kalbimin \u00e7arpt\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetmek i\u00e7in yaz\u0131yorum! Yazmak, asl\u0131nda insan\u0131n “kendiyle” s\u00f6yle\u015fmesi de\u011fil mi? Kendim i\u00e7in yazmay\u0131 seviyorum ben. Bitirdi\u011fimde haz an\u0131m\u0131 nas\u0131l anlatsam? Hani uyku bast\u0131r\u0131r, ertesi g\u00fcn bamba\u015fka \u015feyler t\u0131klat\u0131r usunuzu, yazmak bu bence, usun kepenklerini a\u00e7mak, d\u0131\u015far\u0131dakileri d\u0131\u015far\u0131 salmak, defterler, defterler dolusu.\r
\r
Bertolucci’nin ‘\u00c7\u00f6lde \u00c7ay’ filminde, erkek kahraman \u015f\u00f6yle der: \r
\r
“Daha ne kadar g\u00fcnbat\u0131m\u0131 izleyecek, ka\u00e7 sabah kahve kokusunu i\u00e7ime \u00e7ekebilece\u011fim? Kim bilebilir?”

Related Images:<\/h3>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Her \u015feyin her g\u00fcn de\u011fi\u015fip yenilendi\u011fi d\u00fcnyam\u0131zda, \u00f6zellikle teknolojik geli\u015fmelere ve onun toplumsal hayatta yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fim ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme ayak uydurma \u00e7abas\u0131 bir zorunluluk […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/64840"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=64840"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/64840\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=64840"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=64840"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=64840"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}