{"id":63616,"date":"2009-12-05T00:00:00","date_gmt":"2009-12-05T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/?p=63616"},"modified":"2009-12-05T00:00:00","modified_gmt":"2009-12-05T00:00:00","slug":"gursel-bizi-de-yaz-dedi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/2009\/12\/05\/gursel-bizi-de-yaz-dedi\/","title":{"rendered":"G\u00fcrsel “bizi de yaz” dedi"},"content":{"rendered":"G\u00fcrsel’in d\u00fcnyas\u0131<\/b>\r
\r
\u00dcmit Otan<\/b>\r
\r
Y\u00fcr\u00fcmekte zorlanan g\u00fcle\u00e7 y\u00fczl\u00fc \u00e7ocuk, yan masadaki k\u0131za el kol hareketleriyle bir \u015feyler anlatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, k\u0131z kahkahalar atarak aya\u011fa kalk\u0131p birlikte piste do\u011fru ilerliyorlar. K\u0131z zor duyuyor, erkek zor y\u00fcr\u00fcyor. M\u00fczik, ritim o kadar \u00f6nemli de\u011fil, dansa ba\u015fl\u0131yorlar. Tekerlekli sandalyesindeki \u015eeref, de\u011fi\u015fik sesler \u00e7\u0131kararak alk\u0131\u015f tutuyor. Pist bir anda “onlarla” doluyor. Hepsinin dans etmek i\u00e7in birbirlerine ihtiyac\u0131 var. Birbirlerine s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131lm\u0131\u015flar, sanki ba\u015fka d\u00fcnyalara u\u00e7uyorlar…\r
\r
Hareketlerini engelleyen kaslar\u0131n\u0131 biraz olsun yumu\u015fatmak, uysalla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00e7aba harcad\u0131klar\u0131 zamanlar\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda resimler yap\u0131lm\u0131\u015f, \u015fark\u0131lar s\u00f6ylenmi\u015f, boncuklardan bilezikler, kolyeler bitirilmi\u015f, s\u0131ra e\u011flenceye gelmi\u015fti.\r
\r
Bu e\u011flencelere analar, babalar, yak\u0131nlar da kat\u0131l\u0131rd\u0131. Bedenlerinde hi\u00e7 bir engel olmad\u0131\u011f\u0131 halde, yaratt\u0131klar\u0131 engellerle ya\u015fam\u0131 birbirlerine zehir edenler, bedenlerindeki zinciri k\u0131rmak i\u00e7in her \u00e7abay\u0131 harcayanlar\u0131 nedense g\u00f6zya\u015flar\u0131 i\u00e7inde izlerlerdi. Her bulu\u015fmada bu ironi tekrar tekrar ya\u015fan\u0131r, duygular\u0131n\u0131 \u00f6zg\u00fcrce ortaya koyan,sevin\u00e7lerini ya\u015farken \u00e7a\u011flayanlara d\u00f6n\u00fc\u015fen, birbirlerine yard\u0131ma ko\u015fmak i\u00e7in bedenlerini son noktas\u0131na kadar zorlayan engelliler, nedense bizi a\u011flat\u0131rd\u0131. Belki de a\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z onlar de\u011fildi. Belki de onlar bize neleri “es” ge\u00e7ti\u011fimizi g\u00f6steriyordu. Belki de g\u00f6z ya\u015flar\u0131m\u0131z kendimiz i\u00e7indi…\r
\r
Engelliler okulu<\/b>\r
\r
Y\u0131llar \u00f6nce Milli Piyango’dan en b\u00fcy\u00fck ikramiye olan 5 Milyar lira kazanan “Salih Dede” , paras\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131 hay\u0131r i\u015flerinde kullanm\u0131\u015f, her ya\u015ftan engelliler i\u00e7in yapt\u0131r\u0131lan okula da b\u00fcy\u00fck katk\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131. S\u0131cak su havuzlar\u0131, aletlerle \u00e7al\u0131\u015f\u0131lan salonlar\u0131, dershaneleriyle sevgi yuvas\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015fen spastik engelliler okulunun y\u00f6netimini Meliha Alpat g\u00f6n\u00fcll\u00fc olarak \u00fcstlenmi\u015f, emekli asker olan e\u015fi de yard\u0131mc\u0131 oluyor. Kaslar\u0131n\u0131 kullanamayan, konu\u015famayan, yeme\u011fini zorlukla yiyebilen o\u011fullar\u0131 \u015eeref , madem \u00f6mr\u00fcn\u00fc bu okulda ge\u00e7iriyordu, onlar da o\u011fullar\u0131yla birlikte di\u011fer \u00e7ocuklara da destek olabilmek i\u00e7in b\u00f6yle bir ya\u015fam\u0131 se\u00e7mi\u015flerdi.\r
\r
Kahkahalar, ba\u011f\u0131r\u0131\u015flar, devinimler m\u00fczi\u011fin ritmiyle art\u0131yor,G\u00fcrsel bir arkada\u015f\u0131n\u0131 yerine oturturken, di\u011ferini dansa kald\u0131r\u0131yordu. Bakmay\u0131n 40 ya\u015f\u0131nda oldu\u011funa, asl\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir \u00e7ocuk o. 40 y\u0131l boyunca \u00e7ekti\u011fi ac\u0131lardan sonra b\u00f6yle c\u0131v\u0131l c\u0131v\u0131l kalmas\u0131 insan\u0131 \u015fa\u015f\u0131rtabilir. Ama o hi\u00e7 pes etmedi. Bizler k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck ayr\u0131nt\u0131larda bo\u011fuldu\u011fumuz zamanlarda,onun ne b\u00fcy\u00fck i\u015fler ba\u015fard\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak \u015fimdi anlayabiliyorum.\r
\r
G\u00fcrsel dans ederken yan g\u00f6zlerle de bize bak\u0131yor, ara s\u0131ra el sall\u0131yor, y\u0131llar \u00f6ncesine dal\u0131p gidiyorum…\r
\r
Bo\u015f be\u015fik<\/b>\r
\r
Ayn\u0131 avluya a\u00e7\u0131lan be\u015f ayr\u0131 evin kap\u0131lar\u0131 \u00f6n\u00fcnde kad\u0131nlar merakla bekle\u015fiyordu. G\u00fcne\u015f yeni batm\u0131\u015f. Avludaki t\u00fcm ailelerin tek kayna\u011f\u0131 olan tulumbadan \u00e7ekilen suyla ta\u015fl\u0131klar y\u0131kan\u0131yor, biraz ferahl\u0131k yarat\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131l\u0131yordu. Karo diye \u00e7a\u011f\u0131r\u0131lan k\u00f6r k\u0131z, avlunun en kuytu k\u00f6\u015fesinde ba\u015f parma\u011f\u0131n\u0131 emiyor, kar\u015f\u0131 evden gelen bir kad\u0131n\u0131n ac\u0131l\u0131 ba\u011f\u0131r\u0131\u015f\u0131yla tedirginli\u011fi giderek art\u0131yordu. O kar\u015f\u0131 eve kad\u0131nlardan biri girip biri \u00e7\u0131k\u0131yor, mutfak gibi kullan\u0131lan yerden s\u0131cak sular ta\u015f\u0131n\u0131yordu.\r
\r
Diyarbak\u0131r ‘\u0131n Melikahmet \u00c7\u0131kmaz\u0131’ndaki insanlar sus pus kesilmi\u015f m\u00fcjdeli haberi bekliyordu. Avlunun d\u0131\u015f\u0131nda s\u0131rtlar\u0131n\u0131 duvara dayam\u0131\u015f erkekler sigaran\u0131n birini s\u00f6nd\u00fcr\u00fcp birini yak\u0131yorlard\u0131.\r
\r
Bir k\u0131z \u00e7ocu\u011fu, “o\u011flan, o\u011flan” ba\u011f\u0131r\u0131\u015f\u0131yla derin sesli\u011fi hareketlendiriyor, herkes birbirine sar\u0131lmaya ba\u015fl\u0131yordu. Karo, parmak emmeyi b\u0131rak\u0131p aya\u011fa f\u0131rl\u0131yor; ellerini \u00e7\u0131rparak oradan oraya ko\u015farken duvarlara \u00e7arp\u0131yordu.\r
\r
Mahalle derin bir nefes ald\u0131. Uzun saatler s\u00fcren “tebriklerin” kabul\u00fcnden sonra herkes evlerine \u00e7ekildi.\r
\r
Onu demirden be\u015fi\u011fine yat\u0131rd\u0131lar. Hi\u00e7 a\u011flam\u0131yordu. “Sakin \u00e7ocuk olacak” yorumlar\u0131 yap\u0131ld\u0131. O, sakin bir \u00e7ocuk olmayaca\u011f\u0131n\u0131n ilk ipucunu do\u011fdu\u011fu ak\u015fam verdi. B\u00fcy\u00fck yorgunlu\u011fun ard\u0131ndan evde herkes bir k\u00f6\u015feye \u00e7ekilip derin uykuya dald\u0131. Anne zaten bitapt\u0131, ka\u00e7 g\u00fcnlerdir sanc\u0131larla cebelle\u015firken uyku y\u00fcz\u00fc g\u00f6rmemi\u015fti. O da dalm\u0131\u015ft\u0131…\r
\r
Sabah evdeki herkes annenin “\u00e7ocuk yok” \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011f\u0131yla uyand\u0131. Be\u015fik bo\u015ftu. Ger\u00e7ekten birka\u00e7 saat \u00f6nce aralar\u0131na kat\u0131lan evin minik konu\u011fu ortalarda g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyordu. Baba, b\u00fcy\u00fck bir \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131kla avluya do\u011fru ko\u015ftururken, anne karyolan\u0131n \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fc kald\u0131rd\u0131. Bebek en dipte yerdeydi ve hi\u00e7 ses \u00e7\u0131karm\u0131yordu. Onu \u00f6ld\u00fc sand\u0131lar. Anne bebe\u011fini kuca\u011f\u0131na ald\u0131\u011f\u0131nda sevin\u00e7 g\u00f6zya\u015flar\u0131 d\u00f6kt\u00fc, o\u011flu ya\u015f\u0131yordu. Hatta m\u0131z\u0131ldanmaya bile ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.\r
\r
Bir o\u011flan ve iki k\u0131z \u00e7ocuk, aralar\u0131na d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc bir karde\u015fin kat\u0131lmas\u0131na sevinmesine seviniyorlar, ama iki g\u00f6z k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck evde ya\u015famlar\u0131n\u0131n daha da s\u0131k\u0131\u015faca\u011f\u0131n\u0131 da d\u00fc\u015f\u00fcnmeden edemiyorlard\u0131. “27 May\u0131s ihtilali” daha yeni olmu\u015f, T\u00fcrkiye “bekleme d\u00f6nemi”ni ya\u015f\u0131yordu. Be\u015fikta\u015fl\u0131lar\u0131n “\u015eenol, Birol,gol” slogan\u0131n\u0131 daha terk etmedikleri y\u0131llard\u0131. Evin yeni misafirine isim bulunmas\u0131 epeyce tart\u0131\u015fmalara neden oldu. Baba, koyu bir Be\u015fikta\u015f taraftar\u0131yd\u0131. Adnan Menderes’i deviren Cemal G\u00fcrsel Pa\u015fa’dan “G\u00fcrsel”i, Be\u015fikta\u015f’\u0131n en golc\u00fclerinden “\u015eenol”u o\u011fluna ad olarak uygun g\u00f6rd\u00fc: O art\u0131k \u015eenol G\u00fcrsel’ di. \u015eenol ve Birol b\u00fcy\u00fck “tantanalarla” Fenerbah\u00e7e’ye ge\u00e7tikleri g\u00fcne kadar baba o\u011flunu \u015eenol diye sevdi. O g\u00fcnden sonra \u015eenol ad\u0131 yaln\u0131zca n\u00fcfus k\u00e2\u011f\u0131d\u0131nda bir an\u0131 olarak kald\u0131. Onun art\u0131k G\u00fcrselli y\u0131llar\u0131yla birlikte hi\u00e7 bitmeyecek ac\u0131lar\u0131, \u00e7aresizlikleri, g\u00f6zya\u015flar\u0131 da ba\u015fl\u0131yordu.\r
\r
Kal\u0131c\u0131 iz b\u0131rakan ate\u015fli hastal\u0131k<\/b>\r
\r
G\u00fcrsel be\u015fi\u011finden d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc o ilk geceden midir bilinmez, y\u00fcksek ate\u015fle ba\u015f edemiyordu. Bir ak\u015fam ate\u015fi tehlikeli s\u0131n\u0131ra do\u011fru y\u00fckseldi, bir t\u00fcrl\u00fc d\u00fc\u015fmedi. Doktorlar, hastaneler, ila\u00e7lar bir t\u00fcrl\u00fc k\u00e2r etmiyor, menenjit te\u015fhisi konuluyordu. Bu hastal\u0131\u011f\u0131n sonu\u00e7ta ille de bir “araz” b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 konu\u015fuluyor, G\u00fcrsel’de ne gibi bir aksama olaca\u011f\u0131n\u0131n h\u00fcz\u00fcnle beklendi\u011fi bir d\u00f6neme giriliyordu. Menenjit kulaklarda hasar yapm\u0131\u015ft\u0131. Kula\u011f\u0131ndan ak\u0131nt\u0131lar geliyor, her insan\u0131n katlanamayaca\u011f\u0131 ac\u0131larla bo\u011fu\u015fuyor, G\u00fcrsel’in hastane ve ameliyat y\u0131llar\u0131 ba\u015fl\u0131yordu. \u0130lk ameliyattan sonra kulaklarda belli bir d\u00fczelme olsa da \u00e7ocu\u011fun zek\u00e2 geli\u015fiminde gerileme ba\u015fl\u0131yor ve art\u0131k o hi\u00e7 bir zaman akranlar\u0131 gibi olam\u0131yordu.\r
\r
Baban\u0131n emekli olmas\u0131yla \u0130zmir’e d\u00f6n\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde G\u00fcrsel orta okul \u00e7a\u011f\u0131ndayd\u0131, ama hi\u00e7 okula gidemedi. \u0130zmir’de ilk y\u0131llar arka arkaya tekrarlanan ameliyatlar\u0131n ard\u0131ndan gelen uzun bak\u0131m s\u00fcreleriyle, hastaneler G\u00fcrsel’in evi, doktorlar \u00f6zellikle de hem\u015fireler ya\u015fam\u0131n\u0131n en sevgilileri oldu.\r
\r
\u00d6nce abisi ve ablalar\u0131n\u0131n okula gidi\u015fine tepki verdi. O da eline ge\u00e7irdi\u011fi t\u00fcm gazeteleri, dergileri \u00f6n\u00fcne toplay\u0131p b\u00fcy\u00fck bir \u00f6zenle ne kadar yuvarlak harf varsa i\u00e7ini dolduruyor, \u00e7ok \u00f6nemli bir i\u015f yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131n fark\u0131na var\u0131l\u0131p var\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol i\u00e7in etraf\u0131n\u0131 s\u00fcz\u00fcyordu. Derdini anlatabiliyor, t\u00fcm i\u015flerini kendi g\u00f6rebiliyor, k\u0131zg\u0131nl\u0131klar\u0131n\u0131 an\u0131nda d\u0131\u015fa vurabiliyor, korkuyu, yalan\u0131 bilmiyor, herkeslerden farkl\u0131 “dosdo\u011fru” bir ya\u015fam s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyordu.\r
\r
Mahallenin sevimlisi<\/b>\r
\r
Yirmili ya\u015flar\u0131na vard\u0131\u011f\u0131nda, E\u015frefpa\u015fa’n\u0131n Kako yoku\u015funda onu tan\u0131mayan yoktu. G\u00fcrsel, sanki tan\u0131nmak i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir \u00e7aba harc\u0131yor gibiydi. Ondan hi\u00e7 kimsenin bir \u015fey istedi\u011fi yoktu, ama o vermeye haz\u0131r bekliyor, hi\u00e7 umulmad\u0131k yerlerde insanlar\u0131n yard\u0131m\u0131na ko\u015fuyor, onu hi\u00e7 ilgilendirmeyen konulara “burnunu sokuyor”, herkesler onu sevgi ve h\u00fcz\u00fcn aras\u0131 duygular\u0131n sarmal\u0131nda izleyip seviyorlard\u0131.\r
\r
G\u00fcrsel, \u00f6nceleri televizyona pek fazla ilgi duymuyordu. Televizyonda ya\u015fananlarla televizyonu seyredenlerin d\u00fcnyas\u0131 onun ilgi alan\u0131 d\u0131\u015f\u0131ndayd\u0131. Ta ki Kemal Sunal filmleri “furyas\u0131” ba\u015flayana dek. Her ak\u015fam kanallar\u0131n birinde Kemal Sunal ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor, G\u00fcrsel’in etraf\u0131ndaki insanlardan de\u011fi\u015fik olan bu adam onu m\u00fcthi\u015f etkiliyordu. Sunal filmi varsa ba\u015fka hi\u00e7 bir kanala ge\u00e7ilemiyor, g\u00fcr\u00fclt\u00fc yap\u0131lam\u0131yor, G\u00fcrsel \u00f6n\u00fcne konan \u00e7erezleri yerken “ba\u015fka bir d\u00fcnyay\u0131” ya\u015f\u0131yordu.\r
\r
Kemal Sunal’\u0131n yard\u0131mseverli\u011fi, sevecenli\u011fi oynad\u0131\u011f\u0131 film bittikten sonra, G\u00fcrsel “Ben Kemal Sunal’\u0131m” diye aya\u011fa f\u0131rlad\u0131\u011f\u0131nda kahkaha tufan\u0131 kopuyor, evdekiler birlikte ya\u015fad\u0131klar\u0131 bu \u00e7ocukla asl\u0131nda ne kadar farkl\u0131 d\u00fcnyalar\u0131 payla\u015ft\u0131klar\u0131n\u0131 bilemiyordu.\r
\r
\u00d6nce a\u011fabey evden ayr\u0131ld\u0131. Sonra ablalar evlendi, onlar da gittiler. Ev G\u00fcrsel’e kald\u0131. G\u00fcrsel g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam\u0131n\u0131 giderek zenginle\u015ftiriyor, E\u015frefpa\u015fa’da ne kadar esnaf varsa hepsine zaman ay\u0131r\u0131yordu. Ku\u015f\u00e7unun kafeslerini temizliyor, \u00e7ay oca\u011f\u0131n\u0131n suyunu ta\u015f\u0131yor, ondan yeter ki bir \u015fey istensin hepsini g\u00fcler y\u00fczle yerine getiriyor ve hi\u00e7 bir kar\u015f\u0131l\u0131k beklemiyordu. Sokaktaki yard\u0131msever G\u00fcrsel, evde tam bir “hain” kesiliyor, annesinin en k\u00fc\u00e7\u00fck yard\u0131m iste\u011fini bile g\u00f6rmezden geliyor, fazla \u0131srar edildi\u011finde kap\u0131y\u0131 vurup \u00e7\u0131k\u0131yordu…\r
\r
Babas\u0131z y\u0131llar ve “\u00f6teki taraf”<\/b>\r
\r
G\u00fcrsel, babas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcne kolay al\u0131\u015famad\u0131. O g\u00fcnlerde soka\u011fa \u00e7\u0131kmad\u0131. hi\u00e7 bir i\u015fe gitmedi ve kimselerle konu\u015fmad\u0131. S\u0131k s\u0131k babas\u0131n\u0131 g\u00f6rmek istedi\u011fini s\u00f6yledi. Sonra bundan vazge\u00e7ti. Ba\u015fsa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ziyaretlerinin s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc bir ak\u015fam abisinin yan\u0131na gitti, koluna girdi, \u00f6pt\u00fc sonra kula\u011f\u0131na “Art\u0131k bizim babam\u0131z sen ol” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131.\r
\r
G\u00fcrsel’e gere\u011fi kadar babal\u0131k yap\u0131p yapamad\u0131\u011f\u0131m\u0131 bilemiyorum. Onun babal\u0131ktan ne anlad\u0131\u011f\u0131n\u0131, neyi anlatmak istedi\u011fini anlayabilmek o kadar kolay de\u011fil. Bizler g\u00fcnl\u00fck karma\u015faya yenilmi\u015f, “b\u00fcy\u00fck hedefler”e ko\u015fu\u015ftururken d\u00f6n\u00fcp hemen yan\u0131ndaki g\u00fczelliklere bakma zaman\u0131 olmayan, k\u0131p\u0131rt\u0131lar\u0131n\u0131 unutmu\u015f, ya\u015fama sevincini yitirmi\u015flerdeniz. G\u00fcrsel \u00f6teki taraftan. \u00c7o\u011fu zaman ona imrenirim. Yalan yok, ikiy\u00fczl\u00fcl\u00fck yok, \u00e7\u0131kar yok.\r
\r
Dosdo\u011fru bir adamla sohbet etmek istedi\u011fimde G\u00fcrsel’e giderim. O, “\u00f6teki tarafta” ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 anlat\u0131r, ben bizim taraftan anlatacak bir \u015fey bulamam. Neyi ne kadar istedi\u011fini g\u00f6zlerine bak\u0131p anlar\u0131m…\r
\r
“Abi bizi de yaz”<\/b>\r
\r
M\u00fczik sustu. Pisttekiler masalara da\u011f\u0131ld\u0131. Her masada anlamak ve anla\u015f\u0131lmak \u00fczerine de\u011fi\u015fik y\u00f6ntemler deneniyor, kahkahalar her \u015feyi bast\u0131r\u0131yordu. Y\u00f6netici Meliha Alpat, asl\u0131nda herkesin haftada hi\u00e7 olmazsa bir saatini ay\u0131rarak bu t\u00fcr okullara gelebilece\u011fini ve \u00e7ocuklarla birlikte olabilece\u011fini s\u00f6yl\u00fcyor. Sonra “sak\u0131n yanl\u0131\u015f anlamay\u0131n” uyar\u0131s\u0131 yaparak, “\u00c7ocuklar i\u00e7in de\u011fil,kendileri i\u00e7in gelsinler. G\u00fcnl\u00fck hay huy i\u00e7inde, k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 abartarak, d\u00fcnyay\u0131 kendilerine zehir edenler gelsinler ve buradan ya\u015fama sevinciyle dopdolu olarak \u00e7\u0131ks\u0131nlar.” diyor.\r
\r
\u0130nan\u0131n abartm\u0131yorum. Bedenlerinin t\u00fcm engellerine kar\u015f\u0131n ya\u015fama sevgiyle yakla\u015fan bu insanlar asl\u0131nda bize ders vermeye \u00e7abal\u0131yorlar, ama inatla g\u00f6rmezden geliyoruz” diye ekliyor.\r
\r
G\u00fcrsel, arkada\u015flar\u0131n\u0131 masalar\u0131na yerle\u015ftirdikten sonra geldi. \u00d6nce “ba\u015fkan\u0131m” dedi\u011fi Meliha Han\u0131m’\u0131n elini \u00f6pt\u00fc. Birlikte foto\u011fraflar\u0131n\u0131 \u00e7ektim. Sonra ba\u015f parma\u011f\u0131n\u0131 bana sallamaya ba\u015flad\u0131. G\u00fcrsel, kimden bir \u015fey isteyecekse ba\u015f parma\u011f\u0131n\u0131 o ki\u015fiye do\u011fru oynat\u0131r, dikkatin kendinde yo\u011funla\u015fmas\u0131n\u0131 beklerdi.\r
\r
G\u00fcr\u00fclt\u00fcden sesini duyuramad\u0131. Yan\u0131ma geldi, elimi tuttu, ok\u015fad\u0131, “Abi, bizi de yaz” dedi…\r
\r
***\r
\r
Edit\u00f6r\u00fcn notu: \u00dcmit Otan’\u0131n y\u0131llar \u00f6nce kaleme ald\u0131\u011f\u0131 bu yaz\u0131 Cumhuriyet Dergi’nin 826. say\u0131s\u0131nda yay\u0131mland\u0131…\r
\r
\u015eenol G\u00fcrsel Otan’\u0131 3 Aral\u0131k 2009 g\u00fcn\u00fc; D\u00fcnya Engelliler G\u00fcn\u00fc’nde, Bal\u00e7ova’da, yolun kar\u015f\u0131s\u0131na ge\u00e7meye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken bir otomobilin \u00e7arpmas\u0131 sonucu, 49 ya\u015f\u0131nda yitirdik… An\u0131s\u0131 \u00f6n\u00fcnde sayg\u0131yla e\u011filiyor, de\u011ferli yazar\u0131m\u0131z \u00dcmit Otan’a, ailesine, yak\u0131nlar\u0131na, sevenlerine ve t\u00fcm sevdiklerine ba\u015fsa\u011fl\u0131\u011f\u0131 diliyoruz…<\/i>

Related Images:<\/h3>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u00fcrsel’in d\u00fcnyas\u0131 \u00dcmit Otan Y\u00fcr\u00fcmekte zorlanan g\u00fcle\u00e7 y\u00fczl\u00fc \u00e7ocuk, yan masadaki k\u0131za el kol hareketleriyle bir \u015feyler anlatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, k\u0131z kahkahalar atarak aya\u011fa kalk\u0131p birlikte […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[24],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/63616"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=63616"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/63616\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=63616"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=63616"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=63616"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}