{"id":62112,"date":"2006-11-20T00:00:00","date_gmt":"2006-11-20T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/?p=62112"},"modified":"2006-11-20T00:00:00","modified_gmt":"2006-11-20T00:00:00","slug":"pantolon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/2006\/11\/20\/pantolon\/","title":{"rendered":"Pantolon"},"content":{"rendered":"“Ahhh!\r
D\u00f6n\u00fclmez ak\u015fam\u0131n ufkunday\u0131m\r
vakit \u00e7ok ge\u00e7..”\r
“Bestesi M\u00fcnir Nurettin Sel\u00e7uk’a, g\u00fcftesi Yahya Kemal Beyatl\u0131’ya ait segah makam\u0131ndaki \u015fark\u0131y\u0131 M\u00fczeyyen Senar’dan dinlediniz.. Buras\u0131 \u0130zmir Radyosu. Program\u0131m\u0131z beraber ve solo t\u00fcrk\u00fcler ile devam ediyor.”\r
Pa\u00e7alar\u0131na sarho\u015f baca\u011f\u0131 yapt\u0131\u011f\u0131 pantolonu yana b\u0131rakt\u0131, lacivert iplik tak\u0131l\u0131 i\u011fneyi s\u0131rt\u0131n\u0131 yaslad\u0131\u011f\u0131 yast\u0131\u011fa ili\u015ftirdi, oturdu\u011fu divandan do\u011fruldu, gerindi.. Kalkt\u0131, kar\u015f\u0131da dolab\u0131n \u00fczerinde duran Sierra marka kahve radyosunu kapatt\u0131. Balkonda oturan o\u011fluna seslendi:\r
“Eren, ac\u0131kt\u0131n m\u0131 yavrum?”\r
“Ne yiyece\u011fiz anne?”\r
“Sabahtan beri pantolonlar\u0131 yeti\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. \u015eu divandan bir yere ad\u0131m atamad\u0131m. Onbe\u015f tane pantolon, dik dik bitmiyor. O y\u00fczden yemek yapacak vaktim olmad\u0131. Sana yumurta k\u0131ray\u0131m istersen. \u0130\u00e7ine biraz da peynir.. Mis gibi olur, ister misin?”\r
“Olur anne.”\r
“O zaman git bakkaldan s\u0131cak ekmek al, gel..”\r
“Tamam!”\r
Mutfa\u011fa girdi, dolaptan sahan \u00e7\u0131kard\u0131, oca\u011fa koydu. \u0130ki kilograml\u0131k sar\u0131 teneke kutudan bir ka\u015f\u0131k vita ald\u0131, sahana koydu, k\u0131zd\u0131rmaya b\u0131rakt\u0131. Yumurta k\u0131rd\u0131 sonra, iki dilim beyaz peyniri ekledi, kar\u0131\u015ft\u0131rd\u0131. Yumurta pi\u015fince oca\u011f\u0131 kapatt\u0131.\r
\u00c7i\u00e7ek desenli mu\u015famba masa \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fc kald\u0131rd\u0131, altl\u0131\u011f\u0131 koydu, elini yakmamaya \u00e7al\u0131\u015farak sahan\u0131 \u00fczerine yerle\u015ftirdi. Bir bardak su doldurdu s\u00fcrahiden.. Yumurta kokusu da\u011f\u0131ls\u0131n diye mutfak kap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131, balkondaki \u00e7i\u00e7eklerin mis gibi kokusunu \u00e7ekti i\u00e7ine.\r
Bahard\u0131 ya\u015fanan, kendisinin ya\u015fayamad\u0131\u011f\u0131..\r
Balkona \u00e7\u0131kt\u0131, oturduklar\u0131 d\u00f6rt katl\u0131 evin- \u00e7at\u0131 kat\u0131nda kirac\u0131yd\u0131lar- \u00f6n\u00fcnden bir sokak ge\u00e7iyordu. Bu sokak kentin sonu gibiydi, soka\u011f\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131nda hi\u00e7 ev yoktu.\r
A\u015fa\u011f\u0131daki vadiden akan dereye do\u011fru uzanan yama\u00e7 ve kar\u015f\u0131daki tepeler zeytin a\u011fa\u00e7lar\u0131yla kapl\u0131yd\u0131. Vadinin alt ucunda o\u011flunun okudu\u011fu ilkokulun iki katl\u0131 sar\u0131 boyal\u0131 binas\u0131, onun yan\u0131nda i\u00e7inde ya\u015f\u0131 ilerlemi\u015f bir \u00e7iftin ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 kerpi\u00e7ten yap\u0131lm\u0131\u015f bir \u00e7iftlik evi vard\u0131.\r
Vadi yemye\u015fildi. Birka\u00e7 kez kom\u015fularla birlikte gitmi\u015fler, diz boyu otlar\u0131n, rengarenk \u00e7i\u00e7eklerin aras\u0131nda piknik yapm\u0131\u015flard\u0131. Buras\u0131 mahalle \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n oyun alan\u0131yd\u0131 ayn\u0131 zamanda..\r
\u015eimdi oraya inmenin tam s\u0131ras\u0131yd\u0131 ama terzi kocas\u0131n\u0131n geceleri eve getirdi\u011fi pantolonlardan vakit bulam\u0131yordu ki..\r
Kap\u0131n\u0131n zili \u00e7al\u0131nca d\u00fc\u015f\u00fcncelerinden s\u0131yr\u0131ld\u0131. O\u011flu elinde gazete ka\u011f\u0131d\u0131na sar\u0131l\u0131 s\u0131cak bir ekmekle i\u00e7eriye girdi.\r
“Anne pi\u015fti mi yumurta? Arkada\u015f\u0131m Cengiz d\u0131\u015far\u0131da.. Yeme\u011fimi yedikten sonra ben de \u00e7\u0131kabilir miyim? Derslerimi gelince yapar\u0131m. Ne olur anne hava \u00e7ok g\u00fczel!”\r
“Haydi, yumurtan\u0131 so\u011futma! Ye de \u00e7\u0131k ondan sonra. Ge\u00e7 kalma! D\u00fckkana gideceksin, pantolonlar\u0131 g\u00f6t\u00fcreceksin. D\u00fckkandan d\u00f6n\u00fcnce yapars\u0131n derslerini. Nas\u0131l olsa g\u00fcnler uzad\u0131..”\r
Yeme\u011fini bitirip soka\u011fa \u00e7\u0131kmaya haz\u0131rlanan o\u011fluna yeniden tembihledi:\r
“Fazla uzakla\u015fmak, terlemek yok. \u00c7a\u011f\u0131rd\u0131m m\u0131 geleceksin!”\r
Yeniden divana oturdu, yar\u0131m b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 son pantolonu \u00e7ekti kuca\u011f\u0131na, pa\u00e7as\u0131n\u0131 dikmeye koyuldu. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu bir yandan..\r
“Daha be\u015f pantolon var. Pa\u00e7as\u0131, ili\u011fi, d\u00fc\u011fmesi, astar\u0131? Yap yap bitmiyor. Ne \u00e7ileli hayat\u0131m var benim.. Ortal\u0131\u011f\u0131 topla, yemek haz\u0131rla, \u00e7ocuklar\u0131n derdi ile u\u011fra\u015f, bir de bu pantolonlar.. Hepsinin \u00fcstesinden geliyorum ama bu pantolonlara tahamm\u00fcl edemiyorum. Kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131nda bir g\u00fclery\u00fcz olsa, gezmeye g\u00f6t\u00fcrse beni, deniz k\u0131y\u0131s\u0131na gitsek, piknik yapsak.. Nerede? Hapsetti beni bu eve.. Kendini gezdiriyor yaln\u0131zca. \u015eimdi d\u00fckkana gitsem eminim yine ka\u011f\u0131t oynuyordur pasajdaki kahvede..”\r
\u0130\u011fneye iplik takmaya haz\u0131rlan\u0131rken kap\u0131n\u0131n zili \u00e7ald\u0131 yine..\r
“K\u0131z\u0131m okuldan d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fcr” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131. Alt kattaki ev sahibi Melahat han\u0131md\u0131 gelen..\r
“Kolay gelsin. Kahveni i\u00e7meye geldim. Laflayal\u0131m biraz..”\r
“Melahat abla, nas\u0131l olsun kahven?”\r
\u0130\u00e7inden, “Tam s\u0131ras\u0131yd\u0131” dedi, “Zaten b\u00fct\u00fcn sinirim \u00fczerimde..”\r
“Pantolon mu dikiyorsun yine? Bitmiyor hi\u00e7 bu pantolonlar. Allah yard\u0131mc\u0131n olsun. \u00c7ok sab\u0131rl\u0131s\u0131n, \u015fa\u015f\u0131yorum sana..! Konu\u015fmuyor musun hi\u00e7 kocanla? \u00c7ekilir mi bu, herg\u00fcn pantolon? Otursun kendi diksin, yoksa bir kalfa tutsun ona diktirsin..”\r
“Laf anlam\u0131yor Melahat abla. Y\u0131lda birka\u00e7 ay\u0131n\u0131 da pantolonlara ay\u0131rsan ne olacak diyor. Yaz bir an \u00f6nce gelse de ba\u011fa gidip dinlensem diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum inan..”\r
“Neyse, ben gideyim. Mahmut gelir birazdan, kahve i\u00e7in te\u015fekk\u00fcrler..”\r
Ev sahibini u\u011furlad\u0131, divana oturdu, pantolonlar\u0131 sayd\u0131 yeniden.\r
“Ohh, \u015f\u00fck\u00fcr.!” dedi i\u00e7inden. S\u0131ra son pantolona gelmi\u015fti.\r
Pa\u00e7as\u0131n\u0131 yapt\u0131, ili\u011fini a\u00e7t\u0131, d\u00fc\u011fmelerini dikti. Sonra b\u00fct\u00fcn pantolonlar\u0131 ambalaj ka\u011f\u0131d\u0131 ile paketleyip fileye yerle\u015ftirdi, balkona \u00e7\u0131k\u0131p o\u011fluna seslendi:\r
“Eren, neredesin?\r
\t“Geliyorum anne!”\r
“Haydi, baban\u0131n yan\u0131na gideceksin..”\r
Fileyi verdi kap\u0131dan, eline on kuru\u015f tutu\u015fturdu o\u011flunun, “D\u00f6n\u00fc\u015fte baban versin, bende ba\u015fka para kalmad\u0131” dedi..\r
Sonra balkona \u00e7\u0131kt\u0131, dura\u011fa y\u00fcr\u00fcyen o\u011fluna seslendi:\r
“Yoruldum, baban bu ak\u015fam pantolon getirmesin ba\u015fka, vallahi yapamam yar\u0131n..”\r
Otob\u00fcs dura\u011f\u0131ndan ond\u00f6rt numaral\u0131 Esentepe-Konak otob\u00fcs\u00fcne bininceye kadar balkondan izledi Eren’i. Hen\u00fcz i\u00e7eriye girmemi\u015fti a\u015fa\u011f\u0131dan di\u011fer otob\u00fcs\u00fcn geldi\u011fini g\u00f6rd\u00fc, bekledi. K\u0131z\u0131 indi otob\u00fcsten, ko\u015fa ko\u015fa geldi…\r
“Merhaba anne! Ne yap\u0131yorsun?”\r
“Daha bir i\u015fin ucundan tutamad\u0131m. Nerede kald\u0131n sen? Baban duysa bu saatte geldi\u011fini, benim ba\u015f\u0131ma ek\u015fir biliyorsun, s\u00f6ylemedi\u011fini b\u0131rakmaz. Bir daha ge\u00e7 kalma olur mu Zeynep?”\r
“Bir arkada\u015f\u0131m Naz\u0131m Hikmet’in \u015fiir kitab\u0131n\u0131 verecekti. Onun evine u\u011frad\u0131k. Gecikme nedenim bu. Sen yine de babama s\u00f6z etme.”\r
“Tamam! Dersin yoksa soyun gel de yemek haz\u0131rlayal\u0131m ak\u015fama..”\r
\u0130ki o\u011flan, bir k\u0131z annesiydi.\r
B\u00fcy\u00fck o\u011flu Murat t\u0131p fak\u00fcltesi son s\u0131n\u0131fta, k\u0131z\u0131 Zeynep lisede, Eren ilkokulda okuyordu.\r
Murat ailesinin kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmas\u0131na ra\u011fmen bir y\u0131l \u00f6nce ni\u015fanlanm\u0131\u015f, ni\u015fanl\u0131s\u0131na yak\u0131n olsun diye, ayn\u0131 semtte bulunan bir \u00f6\u011frenci yurduna yerle\u015fmi\u015fti.\r
\u00c7ama\u015f\u0131rlar\u0131 kirlendik\u00e7e, annesinin yemeklerini \u00f6zledik\u00e7e geliyordu ziyaretlerine..\r
Zeynep ise, “Ne m\u00fckemmel bir k\u0131z yeti\u015ftirmi\u015fsin ” diyen yak\u0131nlar\u0131n\u0131n her zaman \u00f6vg\u00fcyle s\u00f6zetti\u011fi uysal karakterli bir k\u0131zd\u0131. A\u011fabeyi ile karde\u015finin aksine Zeynep babas\u0131na benzerdi. Mavi g\u00f6zl\u00fc beyaz tenliydi.\r
“Tenin benzesin de karakterin benzemesin” derdi hep k\u0131z\u0131na..\r
Zeynep seslendi o s\u0131ra:\r
“Haz\u0131r\u0131m anne, ne yapacaksak yapal\u0131m.”\r
“Sen \u015fu taze fasulyeleri ay\u0131klay\u0131ver, ben \u015fu makarnan\u0131n suyunu koyay\u0131m. Sonra domatesleri do\u011frar\u0131m. Dikkat et, fasulyelerde k\u0131l\u00e7\u0131k kalmas\u0131n!”\r
Al\u00fcminyum tencereyi oca\u011fa yerle\u015ftirdi, \u00e7e\u015fmeden yar\u0131s\u0131na kadar su doldurup oca\u011fa yerle\u015ftirdi.\r
Sustular bir s\u00fcre i\u015flerini yaparlarken.. Makarna tenceresine tuz atarken Zeynep bozdu evin sessizli\u011fini:\r
“Anne, Eren nerede? Sokakta m\u0131 yine?”\r
“Babana pantolon g\u00f6t\u00fcrd\u00fc, gelir birazdan..”\r
“Ne zaman kurtulacaks\u0131n sen bu pantolonlardan? \u0130\u00e7in d\u0131\u015f\u0131n pantolon oldu. F\u0131rsat\u0131m olsa yard\u0131m edece\u011fim ama olmuyor biliyorsun..”\r
“\u0130nan, r\u00fcyalar\u0131ma giriyor geceleri. Nefret ediyorum art\u0131k. Yard\u0131m etmesen olmuyor. Baban\u0131n d\u00fckkanda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 bilsem hi\u00e7 \u00fcz\u00fclmem seve seve yapar\u0131m. Ama ben bunlarla u\u011fra\u015f\u0131rken biliyorum ki baban ka\u011f\u0131t oynuyor..”\r
“Hakl\u0131s\u0131n anne, ev i\u015fleri yetmiyormu\u015f gibi seni d\u00fckkan i\u00e7in de \u00e7al\u0131\u015ft\u0131r\u0131yor. Haks\u0131zl\u0131k bu! Y\u0131llarca a\u011fabeyimle ben d\u00fckkana pantolon ta\u015f\u0131d\u0131k. \u015eimdi s\u0131ra Eren’de. Anlayaca\u011f\u0131n bitmiyor \u00e7ilemiz!”\r
“Haydi kar\u0131\u015ft\u0131r biraz makarnay\u0131. Top top olmas\u0131n! \u0130yi bari, ak\u015fam yeme\u011fini de hallettik..”\r
Zeynep, bir \u015feyler at\u0131\u015ft\u0131r\u0131p ders \u00e7al\u0131\u015fmak \u00fczere misafir odas\u0131na kapan\u0131nca mutfakla biti\u015fik salonda yaln\u0131z kald\u0131 yine.. S\u0131k\u0131ld\u0131, balkona \u00e7\u0131kt\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck divana oturdu..\r
May\u0131s ikindisi bu\u011fulan\u0131yordu k\u00f6rfezin \u00fczerinde.. Yamanlar Da\u011f\u0131’na, puslar aras\u0131ndaki 1. Kordon’a, Susuz Dede tepesine, troleyb\u00fcs deposuna, in\u015faat\u0131 yeni biten Hatay Caddesi’nin \u00fczerindeki \u00e7\u0131plak tepelere, ne\u015feyle u\u00e7u\u015fan k\u0131rlang\u0131\u00e7lara, mart\u0131lara, iki k\u0131sa bir uzun d\u00fcd\u00fckle birbirlerini selamlayan k\u00f6rfez vapurlar\u0131na bakt\u0131, d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc..\r
“Tek \u015fans\u0131m b\u00f6yle bir \u00e7at\u0131 kat\u0131nda kirac\u0131 olmak. Hi\u00e7 olmazsa g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc, denizi, b\u00fct\u00fcn g\u00fczelliklerini b\u00f6ylesine c\u00f6mert\u00e7e sergileyen da\u011flar\u0131 g\u00f6rebildi\u011fim i\u00e7in mutluyum. Evlenip \u0130zmir’e gelirken neler hayal etmi\u015ftim, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m \u015fu hayata bak.”\r
Kasabadaki annesi, babas\u0131, bekar k\u0131zkarde\u015fi geldi akl\u0131na. Ne kadar \u00f6zlemi\u015fti. Orada olsayd\u0131 \u015fimdi, baba oca\u011f\u0131nda..\r
“\u00c7i\u00e7eklerle ve a\u011fa\u00e7larla s\u00fcsl\u00fc avluyu seyretseydi oturma odas\u0131ndaki k\u00fc\u00e7\u00fck pencerelerden. Kar\u015f\u0131daki mutfaktan annesi seslenseydi. Samanl\u0131ktaki tavuklar\u0131 besleseydi. Ninesinden kalan konsolun aynas\u0131nda sa\u00e7lar\u0131n\u0131 tarasayd\u0131. Karde\u015fiyle birlikte, ayn\u0131 sokakta oturan, birbirlerine kom\u015fu ya\u015fayan akrabalar\u0131n\u0131 ziyaret etselerdi birer birer. Babas\u0131 s\u0131cac\u0131k ekmek getirseydi Memi\u015f Eni\u015fte’nin f\u0131r\u0131n\u0131ndan..\r
\u00c7ocuk muydu, hangi y\u0131ld\u0131 kimbilir. Bir k\u0131\u015f g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Kar tek katl\u0131 evlerinin pencerelerine kadar y\u00fckselmi\u015fti. Kar y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131n\u0131n aras\u0131ndan takunyalar\u0131yla f\u0131r\u0131na giden sar\u0131 sa\u00e7l\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck kom\u015fu k\u0131z\u0131n\u0131 an\u0131msad\u0131. Anlam\u0131 olmayan bir \u015fark\u0131y\u0131 s\u00f6yl\u00fcyordu ne\u015fe i\u00e7inde:\r
“Koko\u00e7iya, koko\u00e7iya. \u00c7iya, \u00e7iya, \u00e7iya Allah!”\r
Kendi kendine g\u00fcl\u00fcmsedi.\r
“Yine dalm\u0131\u015fs\u0131n anne, ne d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun k\u00f6rfeze kar\u015f\u0131?”\r
“Turgutlu’yu, dedenleri \u00f6zledim Zeynep. Ayda bir mektupla\u015f\u0131yoruz, bu azaltm\u0131yor \u00f6zlemimi. Ka\u00e7 ayd\u0131r g\u00f6r\u00fc\u015fmedik biliyorsun. En son bayramda gitmi\u015ftik. Okullar\u0131n tatile girmesine \u00e7ok az kald\u0131. Pantolonlar\u0131n da sonu gelirse e\u011fer gidelim kasabaya kalal\u0131m biraz.. Sizin i\u00e7in de de\u011fi\u015fiklik olur, benim i\u00e7in de.. Kafam\u0131 dinlerim biraz..”\r
Eren geldi o s\u0131rada, elleri bo\u015ftu bu kez..\r
“Neredesin o\u011flum, neden geciktin bu kadar?”\r
“Babam\u0131 yol paras\u0131 versin diye bekledim.”\r
“Paras\u0131 m\u0131 yoktu?”\r
“Bilmem. Pasajda arkada\u015flar\u0131yla ka\u011f\u0131t oynuyordu. Sen d\u00fckkana git otur beni bekle dedi. Gazoz s\u00f6yledi bana. Oturdum bir saat.. Sonra g\u00f6nderdi beni. Yaz\u0131n beni d\u00fckkana alacakm\u0131\u015f, hayat\u0131 \u00f6\u011frenecekmi\u015fim. \u00d6yle haz\u0131r yemek olmazm\u0131\u015f.. Anne oynamak istiyorum ben, ba\u011fa gitmek istiyorum. D\u00fckkana gitmem, s\u00f6yle babama ne olur?”\r
\r
*\t*\t*\t*\r
“Zekeriya, art\u0131k okullar tatil oldu, ben \u00e7ocuklarla kasabaya gitsem diyorum. Hem hasret gideririm annemlerle, hem de dinlenirim biraz ne dersin?”\r
” \u0130\u015fler azald\u0131 zaten. Madem \u00e7ok istiyorsun olur.. Cumartesi sabah\u0131 garaja g\u00f6t\u00fcr\u00fcr, u\u011furlar\u0131m sizi..”\r
G\u00f6t\u00fcrecekleri giysileri, \u00e7ama\u015f\u0131rlar\u0131 haz\u0131rlad\u0131lar ertesi g\u00fcn. Zeynep kalburabast\u0131 pi\u015firdi. Anne-k\u0131z daha \u00f6nce yapt\u0131klar\u0131 vi\u015fne re\u00e7elinden- dede ile anneanne \u00e7ok severdi- doldurdular kavanozlara..\r
Cumartesi erkenden kahvalt\u0131 masas\u0131nda idiler.\r
\u00c7aylar\u0131n\u0131 yudumlarken \u00f6n terastan \u00c7atalkaya Da\u011flar\u0131’n\u0131, bu mevsimde mandalin \u00e7i\u00e7eklerinin mis gibi koktu\u011fu \u0130nciralt\u0131 Ovas\u0131’n\u0131, \u00c7akalburnu Dalyan\u0131’n\u0131, a\u00e7\u0131klarda kendini r\u00fczgara b\u0131rakm\u0131\u015f birka\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck yelkenliyi, Karaburun Da\u011flar\u0131 \u00fczerinde biriken ak bulutlar\u0131 seyrettiler..\r
Zekeriya taksi getirmek i\u00e7in y\u00fcr\u00fcyerek, mahalledeki tek taksi dura\u011f\u0131n\u0131n bulundu\u011fu Kennedy Meydan\u0131’na gitti. Az sonra -1956 Buick- k\u0131rm\u0131z\u0131 renkli bir taksi ile d\u00f6nd\u00fc geriye.. Giysilerinin ve hediyeliklerin konuldu\u011fu iki \u00e7antay\u0131 bagaja yerle\u015ftirip yola \u00e7\u0131kt\u0131lar..\r
Basmane’deki garajda bir tatil sabah\u0131n\u0131n ola\u011fan tela\u015f\u0131 ya\u015fan\u0131yordu yine.. Ford’lar, Magirus’lar, Austin’ler, Mercedes’ler k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck garajda karmakar\u0131\u015f\u0131kt\u0131. Hamallar, gelip-giden otob\u00fcsler, seyyar sat\u0131c\u0131lar, \u00e7\u0131\u011f\u0131rtkanlar, muavinler, ba\u015f\u00f6rt\u00fcl\u00fc kad\u0131nlar, bir g\u00fcn \u00f6nceden \u0130zmir’e al\u0131\u015fveri\u015fe gelmi\u015f po\u015fulu k\u00f6yl\u00fc erkekler, ya\u015fl\u0131lar ve gen\u00e7lerle bir kentin kalbi gibiydi buras\u0131.. Her y\u00f6ne otob\u00fcs vard\u0131. \u0130llerin, il\u00e7elerin isimleri kar\u0131\u015f\u0131yordu birbirlerine..\r
“Haydi \u0130sparta-Ke\u00e7iborlu..”\r
“Salihli – G\u00fcven, Salihli – G\u00fcven..”\r
“Kasaba? Kasaba? Gidiyor?”\r
\u00d6n al\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda Acemo\u011flu yaz\u0131l\u0131, geni\u015f ve uzun burunlu, beyaz boyas\u0131n\u0131n \u00fczerine ye\u015fil ku\u015fak \u00e7ekilmi\u015f Chevrolet marka Turgutlu otob\u00fcs\u00fcn\u00fcn hareket etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 hangara girdiler. Muavin tan\u0131d\u0131kt\u0131, hat\u0131rlar\u0131n\u0131 sordu, sonra hemen ko\u015fup biletlerini ald\u0131, giderken \u00f6zellikle uyard\u0131lar, “\u00d6n koltuklarda yer varsa daha iyi olur” dediler. \r
Otob\u00fcse binmeden \u00f6nce Zekeriya, “G\u00fcle g\u00fcle gidin. \u0130yi e\u011flenin, dinlenin” dedi..\r
Otob\u00fcs yola \u00e7\u0131k\u0131ncaya kadar peronun kenar\u0131nda bekledi..\r
Son yolcular\u0131n \u00e7antalar\u0131n\u0131 otob\u00fcs\u00fcn \u00fczerindeki bagaja yerle\u015ftiren muavin, i\u015fini bitirince \u015fof\u00f6r motoru \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rd\u0131.\r
“Yol tutmas\u0131na, mide bulant\u0131s\u0131na birebir, nane \u015feker” diyen sat\u0131c\u0131 da iyi yolculuklar dileyip aceleyle indi arka kap\u0131dan..\r
Gazi Bulvar\u0131’ndan Basmane’ye, oradan Gaziler Caddesi’ne y\u00f6neldi otob\u00fcs, Alt\u0131nda\u011f’\u0131, eskiden deve kervanlar\u0131n\u0131n mola verdi\u011fi P\u0131narba\u015f\u0131’n\u0131 ge\u00e7ti. Yar\u0131m saat sonra Kavakl\u0131dere K\u00f6y\u00fc’n\u00fc de geride b\u0131rakm\u0131\u015flar, Belkahve rampalar\u0131n\u0131 a\u015f\u0131yorlard\u0131.\r
Yorgun otob\u00fcs darac\u0131k asfalt yolda \u00e7am orman\u0131n\u0131n aras\u0131ndan zirveye ula\u015ft\u0131\u011f\u0131nda Kemalpa\u015fa’ya yakla\u015ft\u0131klar\u0131na sevindiler. O rampay\u0131 hem birlikte t\u0131rman\u0131p yorulmu\u015f gibi, “Ge\u00e7mi\u015f olsun” dediler birbirlerine..\r
G\u00fclistan’\u0131n i\u00e7i i\u00e7ine s\u0131\u011fm\u0131yordu, bir ara elinde ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 torbadan b\u00f6rek \u00e7\u0131kard\u0131 birer par\u00e7a Zeynep’e ile Eren’e uzatt\u0131:\r
“Al\u0131n \u00e7ocuklar… Yolculuk ac\u0131kt\u0131r\u0131r insan\u0131..”\r
“Anneci\u011fim kals\u0131n \u015fimdi.. Mola verece\u011fiz ya orada yerim” dedi Zeynep, Eren hay\u0131r demedi.\r
\u015eof\u00f6r radyoyu a\u00e7t\u0131 bir ara, tavandaki k\u00fc\u00e7\u00fck hoparl\u00f6rlerden Zeki M\u00fcren’in sesi geliyordu:\r
“G\u00f6zlerinin i\u00e7ine ba\u015fka hayal girmesin\r
Bana ait \u00e7izgiler dikkat et silinmesin..”\r
Belkahve ge\u00e7ilince iki bin n\u00fcfuslu, k\u00f6y-kasaba g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcndeki Kemalpa\u015fa’ya y\u00f6neldi otob\u00fcs.. Turgutlu’dan \u0130zmir’e gelen bir otob\u00fcsle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131l\u0131rsa e\u011fer, s\u00fcr\u00fcc\u00fc hemen klaksona bas\u0131p selaml\u0131yordu di\u011ferini..\r
\u0130l\u00e7enin parke ta\u015f\u0131 kapl\u0131 caddesinde, ilk mola yerlerine do\u011fru ilerlerlerken, d\u00fckkanlar\u0131n \u00f6nlerinde, kahvehanelerde otob\u00fcs\u00fc ve yolcular\u0131 izleyen merakl\u0131 g\u00f6zler, sanki y\u0131llar sonra kar\u015f\u0131lar\u0131na \u00e7\u0131kacak bir tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 ar\u0131yor gibiydi.\r
Mola zaman\u0131yd\u0131.. \r
As\u0131rl\u0131k \u00e7\u0131narlar\u0131n g\u00f6lgeledi\u011fi eski kahvehanede birer \u00e7ay i\u00e7mek i\u00e7in yaln\u0131zca on dakikal\u0131k vakitleri vard\u0131. Bu s\u0131rada Kemalpa\u015fa’dan Salihli, Ala\u015fehir y\u00f6n\u00fcne gidecek yolcular, Turgutlu’daki \u00c7ardak Kahve’de inmek \u00fczere otob\u00fcsteki bo\u015f koltuklara yerle\u015ftiler.\r
Sonra bir a\u011fa\u00e7 denizinin ortas\u0131nda yola koyuldu otob\u00fcs? \u015eeftaliler, elmalar, armutlar, kavak ve incir a\u011fa\u00e7lar\u0131 \u00fcz\u00fcm ba\u011flar\u0131n\u0131 g\u00f6lgeliyordu?\r
Armutlu’yu, \u00d6ren’i, Parsa’y\u0131 geride b\u0131rakt\u0131lar bazen bir kamyonla, bazen bir otob\u00fcsle selamla\u015farak..\r
F\u0131r\u0131nlar\u0131n, vitrinlerine \u015furup \u015fi\u015feleri dizilmi\u015f eczanelerin, kap\u0131s\u0131na birer tak\u0131m elbise as\u0131lm\u0131\u015f terzihanelerin, kasap d\u00fckkanlar\u0131n\u0131n, \u00e7evreye mis gibi kokular\u0131n yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 \u00e7orbac\u0131lar\u0131n, f\u0131r\u0131nlar\u0131n s\u0131raland\u0131\u011f\u0131 caddelerden g\u00fcr\u00fclt\u00fclerle ge\u00e7tiler.\r
Armutlu’da u\u00e7lar\u0131 dantel i\u015flemeli beyaz patiskadan perdeleri iki yana gerilmi\u015f, \u00f6n\u00fcnde beyonga, sandunya saks\u0131lar\u0131 dizili pencerelerden birinde \u00e7ar\u015faf silkeleyen bir k\u0131z merakla bakt\u0131 ge\u00e7en otob\u00fcse..\r
Ka\u00e7 virajdan olu\u015ftu\u011fu bilinmeyen K\u0131z\u0131lyoku\u015f’tan nefes nefese inen otob\u00fcs\u00fcn solukland\u0131\u011f\u0131 d\u00fczl\u00fckte, k\u0131\u015f\u0131n ak\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 u\u011fultudan kasabal\u0131n\u0131n uyku uyuyamad\u0131\u011f\u0131 Irlamaz \u00c7ay\u0131, t\u00fcm sakinli\u011fi ile kar\u015f\u0131lad\u0131 yolcular\u0131..\r
Otob\u00fcs k\u00f6pr\u00fcy\u00fc ge\u00e7ip \u00c7ardak Kahve’de ilk yolcular\u0131n\u0131 indirdikten sonra \u00e7ar\u015f\u0131ya gitmek \u00fczere kasaban\u0131n ana caddesi Atat\u00fcrk Bulvar\u0131’na y\u00f6neldi\u011finde y\u00fcr\u00fcmek istedi can\u0131. Eren, muavine seslendi:\r
“Park\u0131n \u00f6n\u00fcnde inecek var.!”\r
Kalpuzkald\u0131ran Park\u0131’n\u0131n \u00f6n\u00fcnde indiler. \u0130ki yan\u0131nda geni\u015f, g\u00f6lgeleri serin dut a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n ve \u00e7o\u011fu bah\u00e7eli tek katl\u0131 evlerin s\u0131raland\u0131\u011f\u0131 bulvarda y\u00fcr\u00fcmek yerine, heykelin bulundu\u011fu meydan\u0131 ge\u00e7ip Baltac\u0131 Mahmut Yolu’na sapt\u0131 \u00e7ocuklar\u0131yla birlikte.\r
Yolun en sonunda Menek\u015fe Sokak ile kesi\u015fti\u011fi k\u00f6\u015fede oturuyordu ailesi..\r
Babas\u0131yla amcas\u0131n\u0131n ortakla\u015fa kulland\u0131\u011f\u0131 yap\u0131, duvarlar\u0131 kerpi\u00e7-ah\u015fap kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 iki katl\u0131 bir evdi. Geni\u015f avlusu olan evi adam boyunda bir duvar ikiye ay\u0131r\u0131yor, iki aileye birer oda, birer mutfak ve ah\u0131r kal\u0131yordu g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam i\u00e7in..\r
Evlerin giri\u015f kap\u0131lar\u0131 ayr\u0131 ayr\u0131yd\u0131. Babalar\u0131n\u0131n evine Baltac\u0131 Mahmut Yolu’ndan, amcas\u0131n\u0131n evine Menek\u015fe Sokak’taki \u00e7ift kanatl\u0131 b\u00fcy\u00fck kap\u0131dan giriliyordu.\r
\u00c7ocuklu\u011fu ile gen\u00e7lik y\u0131llar\u0131n\u0131 ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 oda ile mutfa\u011f\u0131n unutulmaz izleri vard\u0131 ya\u015fam\u0131nda.\r
Ba\u015fka bir odalar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in misafir odas\u0131 olarak da kullan\u0131lan oturma odas\u0131 \u00fc\u00e7 metreye-d\u00f6rt metre geni\u015fli\u011finde, duvarlar\u0131 kil ve samanla s\u0131val\u0131, a\u00e7\u0131k mavi boyal\u0131yd\u0131. Odan\u0131n iki penceresi Baltac\u0131 Mahmut Yolu’na, iki penceresi toprak zeminli, a\u011fa\u00e7lar\u0131 ve \u00e7i\u00e7ekleriyle avludan daha \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck bir bah\u00e7eye benzeyen ve bu haliyle insana huzur veren avluya bakard\u0131.\r
Zemini ince bir beton tabakas\u0131yla kapl\u0131 oturma odas\u0131n\u0131n zemini has\u0131r d\u00f6\u015feliydi, \u00fczerinde ise annesiyle babas\u0131n\u0131n ka\u00e7 y\u0131ll\u0131k oldu\u011funu art\u0131k hat\u0131rlayamad\u0131\u011f\u0131 k\u0131rm\u0131z\u0131-bordo \u00e7i\u00e7ekli kal\u0131n bir hal\u0131 seriliydi.\r
Odan\u0131n iki duvar\u0131 boylu boyunca sedirdi. Tahta sedirin \u00f6rt\u00fcs\u00fc ve saman yast\u0131klar\u0131n \u00fczeri her zaman \u00f6zenle \u00fct\u00fclenmi\u015f, u\u00e7lar\u0131 dantel i\u015flemeli sak\u0131z gibi \u00f6rt\u00fclerle \u00f6rt\u00fclm\u00fc\u015f olurdu.\r
Yere kadar \u00f6rt\u00fcl\u00fc bu sedirlerin alt\u0131 \u00e7ama\u015f\u0131rlar, temizlik malzemeleri,bakliyat torbalar\u0131 ve yay\u0131nt\u0131lar\u0131 gizlemek \u00fczere kullan\u0131l\u0131rd\u0131.\r
Odan\u0131n pirin\u00e7 mandalla a\u00e7\u0131lan tek kap\u0131s\u0131n\u0131n yan\u0131nda ceviz a\u011fac\u0131ndan yap\u0131lma, hangi aile b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fcnden kald\u0131\u011f\u0131 belli olmayan aynal\u0131, iki yan\u0131nda \u00fc\u00e7er \u00e7ekmece olan bir konsol duruyordu.\r
\u0130zmir’e gelin gidinceye kadar bu konsolda, kendisinin de sabah-ak\u015fam \u00f6zenle d\u00fczenledi\u011fi, i\u00e7ine s\u00fcs e\u015fyalar\u0131n\u0131, baz\u0131 tak\u0131lar\u0131n\u0131 ve hat\u0131ra defterini koydu\u011fu bir \u00e7ekmecesi vard\u0131..\r
K\u0131zkarde\u015finin de kendisinin de en de\u011ferli e\u015fyalar\u0131 bu \u00e7ekmecelerdi.\r
Odan\u0131n geri kalan\u0131, babas\u0131 hari\u00e7 evdeki herkesin ortak kullan\u0131m alan\u0131yd\u0131. Babalar\u0131 mutfakta uyurdu.\r
Sabah, \u00f6\u011fle ve ak\u015fam yemekleri d\u0131\u015f\u0131nda bu oda hem oturma odas\u0131, hem gelen konuklar\u0131n a\u011f\u0131rland\u0131\u011f\u0131 bir yer hem de yatak odas\u0131yd\u0131.\r
O y\u00fczden bir duvar\u0131nda k\u0131l\u0131f\u0131 i\u00e7inde kuran, bir duvar\u0131nda camekan i\u00e7inde Serkisof marka saatin, kap\u0131 giri\u015finde ise k\u0131rm\u0131z\u0131 \u0131\u015f\u0131kl\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck gece lambas\u0131n\u0131n as\u0131l\u0131 oldu\u011fu oda her zaman tertemiz ve bak\u0131ml\u0131yd\u0131.\r
Baltac\u0131 Mahmut Yolu’na bakan ve zaman zaman gelen ge\u00e7enle sohbet edilen boyas\u0131z, al\u00e7ak ah\u015fap pencereler ile avluya bakan iki pencerenin i\u00e7ine konulan begonya, fesle\u011fen, sardunya ve fulya \u00e7i\u00e7e\u011fi saks\u0131lar\u0131 oday\u0131 g\u00fczelle\u015ftirmek i\u00e7indi.\r
Yer yata\u011f\u0131nda yatt\u0131\u011f\u0131 gecelerin sabahlar\u0131nda pencere dibinden ge\u00e7en simit\u00e7inin sesiyle nas\u0131l uyand\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bundan b\u00fcy\u00fck mutluluk duydu\u011funu an\u0131msad\u0131 o an.\r
“Haydi \u00e7ocuklar” dedi, “Biraz daha h\u0131zl\u0131 y\u00fcr\u00fcyelim. Yoksa siz \u00f6zlemediniz mi anneannenizi?” \r
E\u015f-dost, ahbap-tan\u0131d\u0131k selamla\u015farak, hal-hat\u0131r sorarak y\u00fcr\u00fcd\u00fcler eve kadar..\r
Zeynep mandal\u0131 kald\u0131r\u0131p tahta kap\u0131y\u0131 iteledi yava\u015f\u00e7a, i\u00e7eriye seslendi sonra:\r
“Kimse yok mu, teyze biz geldik!”\r
Kap\u0131lar\u0131n a\u00e7\u0131k b\u0131rak\u0131lmas\u0131 \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 de\u011fildi kasabada. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u015fimdiye kadar herhangi bir evden bir toplu i\u011fne bile \u00e7al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclmedi\u011fi i\u00e7in kimse kap\u0131s\u0131n\u0131 kilitlemeye gerek duymazd\u0131. G\u00fcvenirdi herkes birbirine..\r
“Neredeler anne?”\r
“Git amcanlar\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7al, onlar evde mi bakal\u0131m..”\r
O s\u0131rada kom\u015fulardan biri uzand\u0131 pencereden, seslendi:\r
“G\u00fclistan abla, ho\u015f geldiniz. Ama onlar d\u00fcn e\u015fyalar\u0131 y\u00fckleyip hep beraber ovaya gittiler..”\r
“Biraz erken de\u011fil mi?”\r
“Bilirsin Kemal amca s\u0131ca\u011f\u0131 sevmez.. Bu yaz da kasaba olduk\u00e7a s\u0131cak.. nefes al\u0131nm\u0131yor baksana! Bunal\u0131yor insan. Alacal\u0131 t\u0131mar\u0131 hi\u00e7 olmazsa daha serin kasabadan.. Biz de gidece\u011fiz \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki hafta. Onbe\u015f g\u00fcn sonra bakars\u0131n kimse kalmaz bu sokakta..”\r
“Ne yapal\u0131m, payton tutup gidelim biz de.. \u0130zmir’e d\u00f6necek halimiz yok ya! Buraya niye geldik?”\r
F\u0131r\u0131na u\u011fray\u0131p eni\u015ftelerinin hat\u0131r\u0131n\u0131 sordular, halalar\u0131na selam g\u00f6nderdiler.. Payton pazar\u0131na y\u00fcr\u00fcd\u00fcler oradan.\r
“\u00c7akalazma\u011f\u0131’na gidece\u011fiz, ka\u00e7a g\u00f6t\u00fcr\u00fcrs\u00fcn?”\r
“\u00dc\u00e7 liraya olur yenge..”\r
Az sonra mezarl\u0131\u011f\u0131 ge\u00e7ip ortas\u0131nda ayr\u0131k otlar\u0131 bitmi\u015f, \u00e7ukuru t\u00fcmse\u011fi bol toprak yoldan ovaya girdiler. B\u00f6g\u00fcrtlen, k\u0131z\u0131lc\u0131k, hay\u0131t ve sazlar\u0131n aras\u0131ndan sallana sallana ilerleyen \u00e7ift atl\u0131 payton yar\u0131m saat sonra incir a\u011fac\u0131n\u0131n dibindeki k\u00fc\u00e7\u00fck havuzun yan\u0131ndan d\u00f6n\u00fcp, tozlar\u0131 havaland\u0131rarak ba\u011f yoluna y\u00f6neldi.\r
Eren, sevin\u00e7le ba\u011f\u0131rd\u0131 o anda, “Anne, oradalar, oradalar!”\r
Paytondan atlay\u0131p ko\u015fmaya ba\u015flad\u0131. G\u00fclistan keyifle g\u00fcl\u00fcmsedi..\r
Dam\u0131n \u00f6n\u00fcnde durdu payton, \u00e7antalar\u0131yla indiler. Eren aya\u011f\u0131ndaki ayakkab\u0131lar\u0131 f\u0131rlat\u0131p atm\u0131\u015ft\u0131 bile.\r
“Anneanne, dede, teyze biz geldik..!”\r
Nihal’di onlar\u0131 ilk kar\u015f\u0131layan.\r
“Aman da aman, kimler gelmi\u015f, kimler gelmi\u015f! Ho\u015f geldiniz, burnumuzda t\u00fct\u00fcyordunuz, hissetmi\u015ftik gelece\u011finizi, annem r\u00fcyas\u0131nda g\u00f6rm\u00fc\u015f sizi d\u00fcn gece.”\r
Ba\u011f dam\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde bayram havas\u0131yd\u0131 ya\u015fanan. Amcalar\u0131 Adem, e\u015fi Ay\u015fe, \u00e7ocuklar\u0131 Cevdet ile Vecdet de kat\u0131ld\u0131 bu co\u015fkuya..\r
“Ho\u015f geldiniz, ne iyi ettiniz de geldiniz!”\r
Sohbet edip dinlendiler bir s\u00fcre.. Kemal Bey, Nazile Han\u0131m’\u0131 uyard\u0131:\r
” Bizimkiler yol yorgunu. Haydi bir \u00e7ay demleyip kahvalt\u0131 haz\u0131rlay\u0131n da kar\u0131nlar\u0131n\u0131 doyursunlar. Ak\u015fam yeme\u011fine daha \u00e7ok var..”\r
Zeynep ile Eren amcao\u011fullar\u0131n\u0131n pe\u015fine tak\u0131l\u0131p di\u011fer dama gittiler. G\u00fclistan, s\u00f6\u011f\u00fct a\u011fac\u0131n\u0131n alt\u0131na serili k\u0131rm\u0131z\u0131 renkli kilimin \u00fczerine oturdu, s\u0131rt\u0131n\u0131 a\u011faca dayad\u0131. K\u0131zkarde\u015fi de geldi yan\u0131na ili\u015fti..\r
“Ne o abla, senin can\u0131n m\u0131 s\u0131kk\u0131n?”\r
“Galiba Zuhal, pek keyfim yok..”\r
“Sebep, eni\u015ftem mi?”\r
“Evet, son zamanlarda can\u0131mdan bezdir beni. Hep ayn\u0131 hayat\u0131 ya\u015famaktan b\u0131kt\u0131m, bunald\u0131m art\u0131k. Evlenirken hayal ettiklerimin hi\u00e7biri ger\u00e7ekle\u015fmedi.. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m hep hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 oldu evlendi\u011fimden beri.. \u00dc\u00e7 \u00e7ocuk b\u00fcy\u00fctt\u00fcm, \u00f6mr\u00fcm\u00fc t\u00fckettim. G\u00fcn y\u00fcz\u00fc g\u00f6rmedim, hizmet\u00e7i oldum \u015fimdiye kadar.. Sa\u00e7\u0131m\u0131 s\u00fcp\u00fcrge ettim. Geriye benden bir \u015fey kalmad\u0131. Hala sabahtan ak\u015fama kadar pantolon dik, yemek haz\u0131rla, evi temizle, tabiat\u0131 uzaktan seyret, ev sahibinde sohbet et. Zaman zaman birka\u00e7 akraban ziyaretine gelsin, haline ac\u0131s\u0131n.. \u0130\u015fte hayat\u0131m bu. Kasabada daha mutluydum ben. Zekeriya’ya evet demeseydim belki \u00f6\u011fretmenlik yap\u0131yor olacakt\u0131m \u015fimdi.. Aptall\u0131k benimkisi.. Buraya asl\u0131nda iyice d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp bir karar vermeye geldim. Nas\u0131l mutlu olabilirim bundan sonra, onu d\u00fc\u015f\u00fcnece\u011fim. \u00c7ocuklar nas\u0131l olsa b\u00fcy\u00fcd\u00fcler, Murat’\u0131n yard\u0131ma ihtiyac\u0131 yok art\u0131k, \u00e7ama\u015f\u0131rlar\u0131n\u0131 m\u00fcstakbel kay\u0131nvalidesine y\u0131kats\u0131n. Zeynep seneye liseyi bitirecek, \u00fcniversiteye giderse o da \u0130zmir’de \u00f6\u011frenci yurdunda kal\u0131r.. Eren’i de yan\u0131ma al\u0131r\u0131m, burada okusun.. Nas\u0131l olsa bir i\u015f bulabilirim kendime. Olmad\u0131 diki\u015f dikerim bakar\u0131m ba\u015f\u0131m\u0131n \u00e7aresine. Ge\u00e7inebilirim senin anlayaca\u011f\u0131n..”\r
“Sen bilirsin abla. Mutsuzsun anlad\u0131m. Neler ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 senden daha iyi kim bilebilir? Hayat senin hayat\u0131n. Kendinle ilgili en do\u011fru karar\u0131 sen vereceksin. Peki \u00e7ocuklara nas\u0131l anlatacaks\u0131n bunu? Anlamalar\u0131, kabul etmeleri zor olacak. Ka\u00e7 y\u0131ld\u0131r kurulu bir d\u00fczen var \u0130zmir’de..”\r
\r
*\t*\t*\t*\r
Biryantinli k\u0131z\u0131l sa\u00e7lar\u0131 her zaman geriye do\u011fru \u00f6zenle taral\u0131, sar\u0131 suratl\u0131 i\u015fportac\u0131, sesi yetti\u011fince ba\u011f\u0131r\u0131yordu \u0130kinci Beyler’in giri\u015finde:\r
“Haydi, tarak yirmibe\u015f, tarak yirmibe\u015f!”\r
\u0130\u015fportac\u0131lar\u0131n sesleri birbirine kar\u0131\u015f\u0131yordu.\r
“\u00c7akmaklara ta\u015f,benzin, \u00e7akmaklara ta\u015f, benzin!”\r
“Gel, gel g\u00f6mle\u011fe gel, bu fiyata b\u00f6yle g\u00f6mlek olur mu deme.. Ucuz de\u011fil bu g\u00f6mlekler bedava, gel vatanda\u015f..!”\r
“Milli Piyango, b\u00fcy\u00fck ikramiye elli bin lira. Kazan hayat\u0131n de\u011fi\u015fsin, f\u0131rsat\u0131 ka\u00e7\u0131rmay\u0131n..!”\r
Zekeriya bir insan seline kap\u0131lm\u0131\u015f Kestane Pazar\u0131’na do\u011fru ilerlemeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu Kemeralt\u0131 \u00c7ar\u015f\u0131s\u0131’nda, bir yandan d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu:\r
“D\u00fckkan bitmi\u015f pantolon, ceket dolu.. Cebimde be\u015f kuru\u015f para yok.. Kim dedi sana evlen Allah\u0131n aptal\u0131.. B\u00f6yle be\u015f paras\u0131z dola\u015f\u0131r, e\u015ften-dosttan bo\u015f para dilenirsin. Niye dinlemedim \u00d6mer’i, niye g\u00fcl\u00fcp ge\u00e7tim Veysel’in s\u00f6ylediklerine. Sen ak\u0131ll\u0131 de\u011filsin o\u011flum, ak\u0131ll\u0131 adam evlenmez derdi, ver dizginleri g\u00f6r g\u00fcn\u00fcn\u00fc!”\r
Baharat\u00e7\u0131 arkada\u015f\u0131na gidiyordu bor\u00e7 para istemeye. S\u0131k\u0131\u015ft\u0131 m\u0131, en zor an\u0131nda imdad\u0131na yeti\u015firdi her zaman..\r
“Hay\u0131rl\u0131 i\u015fler \u0130smail”\r
“Ho\u015f geldin Zekeriya, buyur, seni g\u00f6rmek ne g\u00fczel, ne i\u00e7ersin?”\r
“\u00c7ay, zahmet olmazsa”\r
“Ne var, ne yok, nas\u0131l i\u015fler?”\r
“Nas\u0131l olsun be \u0130smail? Politikada teklifleri elimizin tersiyle ittik, \u015fimdi terzilikle s\u00fcr\u00fcn\u00fcyoruz. \u0130\u015fler a\u00e7\u0131ls\u0131n diye kasabay\u0131 b\u0131rak\u0131p \u0130zmir’e ta\u015f\u0131nd\u0131k.. Piyasa berbat.. De\u011fi\u015fen hi\u00e7bir\u015fey olmad\u0131. Fazladan bir de ev kiras\u0131, d\u00fckkan kiras\u0131 \u00f6d\u00fcyoruz \u015fimdi. Turgutlu’da hi\u00e7 olmazsa babamlarla birlikte oturuyorduk, kira derdimiz yoktu. D\u00fckkan i\u015f dolu, para gelmiyor bir t\u00fcrl\u00fc, kalfalara t\u0131k\u0131r t\u0131k\u0131r \u00f6d\u00fcyoruz ama bizim cebimiz bir t\u00fcrl\u00fc para g\u00f6rm\u00fcyor. Kasaba daha g\u00fczeldi, galiba daha iyi idi i\u015fler orada.. Bir de alacakt\u0131m bankadan torpilli krediyi, s\u0131rt\u0131m yere gelmeyecekti. Partidekiler \u00e7ok \u0131srar ettiler ama kabul etmedim. Aptall\u0131k benimkisi.. Okuyan \u00fc\u00e7 \u00e7ocuk, kiralar, evin masraflar\u0131, d\u00fckkan\u0131n giderleri, bitmek t\u00fckenmek bilmeyen istekler, bunal\u0131yorum bazen.. Kendi ba\u015f\u0131ma ya\u015famak istiyorum art\u0131k. Ger\u00e7ekten bunal\u0131yorum. Bazen ne diye ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131 soruyorum kendime, ot gibi bir hayat.. Birka\u00e7 samimi arkada\u015f\u0131m olmasa hi\u00e7 \u00e7ekilmez inan..”\r
“Hayat\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in biraz ge\u00e7 kalmad\u0131n m\u0131? Senin \u00fcniversitede okuyan o\u011flun yok mu? Bunca y\u0131ll\u0131k evlilikten sonra ne derler adama, k\u0131rk\u0131ndan sonra azan\u0131?”\r
“B\u0131rak \u015fakay\u0131 \u0130smail.. Ben \u00e7ok ciddiyim. Yeter onlar i\u00e7in ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m, biraz da kendimi d\u00fc\u015f\u00fcnmek istiyorum art\u0131k..”\r
“Bence ge\u00e7ici bir bunal\u0131m Zekeriya.. Bu ya\u015ftaki erkeklerin s\u0131k s\u0131k ya\u015fad\u0131klar\u0131ndan.. Bir s\u00fcre sonra ge\u00e7er, s\u0131k\u0131lma bu kadar. Kendin i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fiklikler yap. Monotonluktan kurtul biraz.. Evlili\u011finden fazla uzakla\u015fma, sonra arars\u0131n s\u0131cak yuvan\u0131. Pi\u015fman olursun, benden s\u00f6ylemesi?”\r
“Sen de iyi moral verdin \u0130smail. Sa\u011folas\u0131n.. \u00c7ay i\u00e7in te\u015fekk\u00fcrler. Ben gideyim. Seni de me\u015fgul ettim. \u015eey, akl\u0131ma gelmi\u015fken yan\u0131nda paran varsa bir onluk verir misin? Haftaya geri \u00f6derim.. Bankaya i\u015f teslim edece\u011fim de..”\r
\u00c7\u0131kt\u0131 arkada\u015f\u0131n\u0131n d\u00fckkan\u0131ndan, vitrinlere baka baka Hisar Camii’nin avlusuna kadar, ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilemeden, ama\u00e7s\u0131zca y\u00fcr\u00fcd\u00fc.. \r
“Ne o Zekeriya, nereye gidiyorsun?”\r
Tan\u0131d\u0131k bir sesti, geriye d\u00f6nd\u00fc.\r
“Ziyac\u0131\u011f\u0131m, nas\u0131ls\u0131n?”\r
” Sana geliyordum ben de, iyi ki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131k yolda. Y\u00fcr\u00fc gidelim d\u00fckkana. Anlatacaklar\u0131m var sana.. \u0130ki dul hatun buldum. F\u0131st\u0131k gibi ikisi de.. Gel haftasonu Antalya’ya gidelim. Var m\u0131 engelin?”\r
“Yok, ne engelim olacak? De\u011fi\u015fiklik olur benim i\u00e7in de, gideriz.. Ama biraz daha para bulmam laz\u0131m..”\r
“Bo\u015fver paray\u0131, benden, s\u0131kma can\u0131n\u0131.. Haydi pasajda elliiki oynayal\u0131m, hem konu\u015furuz bir yandan..”\r
G\u00fclistan ile \u00e7ocuklar kasabadayd\u0131 ne zamand\u0131r, “Bekarl\u0131k gibisi var m\u0131” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc kendi kendine, g\u00fcl\u00fcmsedi…

Related Images:<\/h3>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

“Ahhh! D\u00f6n\u00fclmez ak\u015fam\u0131n ufkunday\u0131m vakit \u00e7ok ge\u00e7..” “Bestesi M\u00fcnir Nurettin Sel\u00e7uk’a, g\u00fcftesi Yahya Kemal Beyatl\u0131’ya ait segah makam\u0131ndaki \u015fark\u0131y\u0131 M\u00fczeyyen Senar’dan dinlediniz.. Buras\u0131 \u0130zmir Radyosu. […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[69],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62112"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=62112"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/62112\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=62112"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=62112"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kentyasam.com.tr\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=62112"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}